This blog is dedicated to my lover boys...Brian and Justin

"He loves me in the ways you can't."

อ่า...มาถึงตอนปิดท้ายของ season 2 ซักทีน้อ 20 ตอน ยาวเจงๆ( ตอนนี้ยาวมากมายมหาศาล ^ ^" แต่ไม่อยากตัดทอนเป็น 2 ช่วงเพราะจะทำให้อารมณ์ขาดตอน ) ภาค 2 เป็นภาคที่กึ่งรักกึ่งเกลียด ดูแล้วมีความสุขแค่ช่วงต้น แต่ตอนท้ายแสนจะขมขื่นส่วน season 3 ถือเป็น season ลูกรักเลยล่ะ อิอิ เป็นภาคที่ดูแล้วให้อารมณ์ประมาณ bitter sweet เหมือนกินช็อคโกแลตแท้ แม้จะขมแต่ก็หวาน ( แผล่บ )

เปิดฉากที่ร้านการ์ตูนของไมเคิล ไบรอันเอา RAGE ที่พิมพ์เป็นเล่มเตรียมวางขายมาให้ไมเคิลตามสัญญา นอกจากนี้เขายังเซอร์ไพร้ส์คนที่เขารักด้วยบัตรชมงานเปิดตัว RAGE ที่บาบิโลนโดยเขาเป็นคนจัดดำเนินการเองทั้งหมด ( โอ so sweet Brian )

จัสตินขอตัวไปเรียนก่อน ไบรอันหันไปถามว่า "คืนนี้เจอกันมั้ย" จัสตินบอก "แน่นอน"ไบรอันเหลียวหลังมองจนจัสตินออกจากร้านไป

ไมเคิลมองเพื่อนก่อนจูบเพื่อหวังปลอบไบรอันพร้อมพูดว่า "I love you" ไบรอันกอดตอบไมเคิลบอกว่า "Me too. Always have always will."

"ชั้นเรียนของจัสติน" คือที่ห้องบนเตียงของอีธาน ( โอเค จะพยายามทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นละกัน ) อีธานหนุนหน้าอกจัสตินพล่ามว่าสุดสัปดาห์นี้พวกเขาน่าจะไปปิคนิคย่านชานเมือง นั่งกินมื้อเที่ยงใต้ต้นไม้แสงแดดและท่ามกลางเสียงนกร้อง( How romantic !! แต่ขอโทษเหอะ พ่อเคราจิ๋ม อยากรู้นักว่านายเอาเงินที่ไหนไปจ่ายค่าเดินทาง ? นายมีรถรึไง ?! เล่นไวโอลินข้างถนนวันๆ แค่ค่าอยู่ค่ากินก็น่าจะหมดแล้วมั้ง อย่าฉุดจัสตินฉันไปลำบากเชียวนะยะ !! ) จัสตินบอกว่าไม่ได้ เพราะไบรอันจัดปาร์ตี้ RAGE ไว้ให้เขาโดยเฉพาะ อีธานจึงคอมเม้นต์ว่า "ไบรอันน่าจะรักนายมาก" จัสตินยอมรับ แต่บอกว่า "เขารักฉันในรูปแบบของเขา"

อีธานหัวเราะก่อนตอบไปอีกว่า "ใช่ ในรูปแบบของเขา แต่ไม่ใช่ของนาย" น่าสนใจที่พอพูดจบ จัสตินก็เงียบไป สายตาเขาเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง ..... แล้วจัสตินก็ลุกขึ้นแต่งตัวบอกเขามีเรียน ก่อนไปอีธานให้ซีดีจัสตินแผ่นหนึ่ง เป็นซีดีเพลงชุดใหม่ของเขา และใช้ภาพวาดที่จัสตินวาดให้ทำเป็นหน้าปก แถมหลังปกยังเขียนว่า

"For Justin"

( จากตรงนี้ .... ทำให้เริ่มคิดได้ว่าทำไมจัสตินถึงได้หลงไปกับอีธาน นั่นเพราะจัสตินเพิ่งอายุ 19 เขายังเป็นวัยรุ่น อีธานเองก็เหมือนกัน พวกเขาต่างเป็นวัยรุ่นมีรูปแบบความรักที่ด็กวัยรุ่นทั่วไปใฝ่ฝัน ทั้งความโรแมนติก ความเอาใจใส่ และฐานะที่เท่าเทียมกัน*สังเกตความสูงของอีธานและจัสติน* จริงอยู่ว่าไบรอันทำทุกอย่างเพื่อจัสติน เขาจ่ายค่าเรียนให้ ซื้อคอมพิวเตอร์ให้ ให้ที่อยู่ แต่ .... สิ่งที่ไบรอันทำให้ มันไม่ต่างอะไรกับพ่อแม่ให้ลูก ความรักที่ไบรอันให้จัสติน บางครั้งดูเหมือนผู้ปกครอง และ จริงอยู่ว่าไบรอันเคยให้ "ความโรแมนติก" กับจัสติน ในคืนวันพรอม แต่โชคร้ายวันนั้นจัสตินโดนทำร้าย ทำให้ความทรงจำลางเลือน จนจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเขากับไบรอันเคยมีช่วงเวลา "โรแมนติก" ด้วยกัน )

วันต่อมา บนถนน Liberty อีธานกำลังเล่นไวโอลินหาเงิน กล้องจับไปที่มือคนๆ หนึ่งโยนแบงค์ 100 เหรียญใส่ในกล่องไวโอลิน อีธานรีบหยิบเงินเพื่อคิดเอาคืนบอกว่า "คุณทำเงินร้อยเหรียญตก" เมื่อคนนั้นหันมา กลับเป็น ไบรอัน

พอเห็นหน้าตาไบรอันชัดเจน ท่าทีอีธานเปลี่ยนไปนิดหน่อย สายตาตอนเขามองไบรอันเหมือนกับ .... "คุณอยากนอนกับผมมั้ย ?" เมื่อไบรอันเสนองานที่มีรายได้อาทิตย์ละพันเหรียญให้ อีธานรีบถามว่างานอะไร ไบรอันจึงชวนให้ไปนั่งคุยในร้าน Diner ตอนนี้ไบรอันทำได้ดีมาก เขาสุภาพและเป็นกันเองกับผู้ชายที่จัสตินไปมีสัมพันธ์ด้วยจนถึงขั้นหลอกลวงเขา

บนถนนอีกฟากหนึ่ง สองสาวลินซ์และเมลเดินคุยกับเท็ดเรื่องที่เท็ดทำท่าเหมือนเด็กสาวไฮสคูลแอบหลงรักหนุ่ม เท็ดบอกความรู้สึกที่ตัวเองมีให้กับเอมเม็ตว่า

"I don't know how to explain it. One minute I'm looking at him, and he's the sameold Emmett I see everyday. The next minute, I'm looking at him, he's the most beautiful thing I've ever seen."

ขณะเดียวกันที่มหา'ลัย เบนกับไมเคิลกำลังติดภาพงาน RAGE และเบนบอกไมเคิลว่าเขาได้รับการเชิญให้ไปพักอาศัยอยู่ในวัดในทิเบตระยะหนึ่งเพื่อศึกษาเรื่องศาสนาและศิลปะวัฒนธรรม ไมเคิลเหมือนจะค้านแต่ก็พูดอะไรไม่ออก ( อ่า พ่อยอดชายนายเบน ฉันรู้ว่านายนับถือ"ZEN" แต่ ไม่จำเป็นถึงขั้นต้อง "บวช"หรอกนะ !! )

ที่ร้าน Diner อีกครั้ง ไบรอันเสนองานให้อีธานโดยบอกว่าอีธานจะทำเงินได้ดีถ้ามาเป็น Client ของเขา เขาจะทำการโปรโมตอีธานรวมถึงการออกอัลบั้มให้"You're the strolling violinist. You're playing something ridiculously romantic like Paganini's "Cantible in D Major, Opus 17."

( มาย้อนความหลังกันหน่อยนั่นเป็นเพลงที่มาจากแผ่นที่อีธานให้เป็นของขวัญวันเกิดจัสติน...เพลงที่จัสตินเปิดและนั่งบนเก้าอี้พร้อมกับเหวี่ยงตัวไปมาเหมือนเต้นรำอยู่คนเดียวในห้อง episode 216)

อีธานบอกว่า "ล้อเล่นรึเปล่า นั่นเป็นเพลงที่ผมเล่นอัดลงซีดีผมเองเลยนะ" ไบรอันเลิกคิ้วบอกว่า "จริงเรอะ ?" จังหวะนั้น จัสตินเดินเข้ามาในร้าน แน่นอนไบรอันเห็น เขาเหลือบมองจัสตินและยื่นนามบัตรให้อีธานพร้อมแนะนำตัว

"I'm Brian Kinney."

วินาทีนั้น อีธานเหมือนช็อคไปชั่วขณะ ก่อนจะแนะนำตัวด้วยน้ำเสียงติดขัดว่า

"I'm Ethan Gold."

จัสตินเห็นไบรอันเขาเดินเข้ามาหา และอีกเช่นกัน พอเห็นอีธาน จัสตินก็ช็อคไปอีกคน

ไบรอันแนะนำ อีธานและจัสตินให้รู้จักกันด้วยน้ำเสียงนิ่มๆ พร้อมรอยยิ้ม ( เจ็บแสบมาก ไบรอัน ) อีธานเหมือนจะทนอยู่ไม่ได้ เขารีบขอตัวไปทันทีโดยมีจัสตินมองตามด้วยสายตาอึดอัด ก่อนจะออกจากร้าน ไบรอันพูดกับอีธานอีกว่า "By the way if you're interested, the job's yours."

คืนนั้นที่ loft จัสตินเรียนเสร็จกลับมาเห็นไบรอันนั่งทำงานอยู่ จัสตินมีท่าทางอึดอัดตอนเรียกชื่อไบรอัน ไบรอันมองงานของเขาชี้นิ้วให้จัสตินเงียบ ความเงียบอึดอัดปกคลุมอยู่ชั่วครู่ก่อนไบรอันจะเงยหน้ามองจัสติน ทำนองว่า "มีอะไรก็พูดมา"

คำแรกที่จัสตินเอ่ยคือ "I'm sorry" ไบรอันถามว่า "What for ?."

Justin : You know what for. I didn't mean for it to happen.( จริงน่ะ ? ตกลงที่ผ่านมานี่ นาย "ไม่ได้ตั้งใจ" จะให้เกิดเลยใช่มั้ย ? พ่อตะวันยิ้มแฉ่ง )

Brian :I know....you're the poor helpless victim of alovebashing. "ฉันรู้...นายก็เป็นแค่เหยื่ออ่อนแอของความรักจอมปลอม"( เฮ้ๆ พ่อคุณ .... ถึงฉันไม่ชอบกับสิ่งที่จัสตินทำ แต่นายก็ "ไม่สมควร" ใช้คำพูดแบบนั้นกับเขา)

Justin : I should have told you about it.

Brian : And taken all the fun out of it ? So how big his dick ? ( -*- )

จัสตินบอกความสัมพันธ์มันไม่ได้หมายถึง "เรื่องอย่างว่า" เพียงอย่างเดียว แล้วไบรอันก็กลับเข้าสู่โหมด "คลาสสิค" หรือ "เป็นไบรอันฉบับดั้งเดิม" เขาไปยืนประชิดจัสติน ล้วงมือเข้าไปในในกางเกงของจัสตินบอกว่า

"You love dick..เขาจะจูบแต่จัสตินเบือนหน้าหนี .... You love it down your throat, you love it up your ass... you love riding itand after you come.. เสียงเขากระซิบลง... you love to fall asleep with it still inside you."

( โอ พระเจ้า ~ ฉันเกลียดบทสนทนานี้ เกลียดน้ำเสียงและคำพูดของไบรอันที่เหมือนดูถูกเหยียดหยามจัสติน *ฉันสาวกจัสตินว้อย* )

จัสตินดันมือไบรอันให้ออกห่าง ไบรอันพูดว่า "You're hard so don't tell me it does't no matter." ( อ้อ แน่สิ นายเล่นล้วงมือไปปลุกอารมณ์เขานี่ !! ) จัสตินบอกมันมีอะไรที่มากกว่านั้น ไบรอันเดินไปเปิดตู้เย็นถามด้วยน้ำเสียงประชด "Flowers ? picnic ? violin music ?"

จัสตินบอกว่า "He loves me."

ไบรอันปิดตู้เย็น เขายืนค้างอยู่ซัก 2-3 วินาที ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงแตกพร่านิดๆ ว่า "You dreamy eyed schoolboy." จัสตินบอก "In the ways you can't." ไบรอันเถียงกลับว่า "In the ways I won't."

จัสตินยังยืนยันความคิดตัวเองโดยบอกว่า "He told me that I'm all he wants." ไบรอันย้อนถามด้วยเสียงเยาะหยันว่า "สมัยนี้ยังใช้มุขนั้นอีกรึไง" มันน่าเจ็บปวดเมื่อจัสตินจึงตอบด้วยน้ำเสียงกึ่งเยาะพอกันว่า "It's more than you've ever said."

ไบรอันนิ่งไปก่อนเดินไปหาจัสตินประคองวงหน้าเด็กหนุ่มไว้ถามด้วยน้ำเสียงแดกดันว่า

"And it's more than I ever will...So, uh.. what the fuck are you still doing here ?"

จัสตินเกาะบ่าไบรอัน ย้อนถามด้วยเสียงที่เหมือนจะสั่นเครือนิดๆ ว่า

"Would you care if I wasn't ?"

( อ่า ... ดูถึงตอนนี้ ทำให้อดคิดเข้าข้างตัวเองไม่ได้ว่า "ลึกๆ แล้วจัสตินต้องการให้ไบรอันตอบว่า..... ใช่ ฉันแคร์" )

ไบรอันแนบหน้ากับจัสตินนิ่งอยู่ชั่วครู่ ก่อนเงยมองสบตาจัสตินบอกว่า

"It's your call where you want to be. You decide."

( แววตาไบรอันใสเหมือนคริสตัล มองไม่เห็นรึไงจัสติน ว่าไบรอันแคร์ !! มันบอกอยู่ชัดๆ ว่าเขา "รักนาย" ไบรอัน "ไม่เคยเชื่อในความรัก" แต่สิ่งต่างๆ ที่ไบรอันทำให้นาย ถ้าไม่ใช่ความรัก จะให้เรียกว่าอะไร ? )

ที่ผับ Woody's เด็บบี้มีความสุขกับการโปรโมตงาน RAGE ที่จะจัดที่คลับบาบิโลน หล่อนเดินแจกบัตรเข้างานไปทั่ว ขณะที่ไมเคิลนั่งจิบเบียร์อมทุกข์ เด็บบี้แปลกใจว่าลูกชายเป็นอะไร ไมเคิลบอกว่าเบนจะไปทิเบต พร้อมบ่นว่า "ทำไมผู้ชายที่เขารักทุกคนต้องออกจากเมืองด้วย Dr.David ไปพอร์ตแลนด์ก็ว่าไกลแล้ว นี่เบนไปถึงทิเบต"

การตัดสินใจจะอยู่หรือไปของจัสตินคือออกจาก loft เขาไปหาอีธานที่ห้องอีธานต่อว่าไบรอัน "Your boyfriend is an asshole !" ( หุบปากพล่อยๆ ไปเลยนะนายมีสิทธิ์อะไรมาว่าไบรอันแบบนั้น !!) จัสตินพูดปกป้องไบรอันทันทีว่า "He's not." ( ดีมากเด็กดี ) อีธานส่งเงิน 100 เหรียญที่ไบรอันให้เขาคืนกับจัสติน บอกว่าให้จัสตินเอาไปเป็นทุนซื้ออุปกรณ์การเรียนศิลปะของตัวเองละกัน

พร้อมกันนั้นอีธานยังบรรยายถึงไบรอันอีกว่า "At least now I know why you're with him. God he's beautiful.... and must be great in bed." มันน่าตลกที่จัสตินตอบด้วยน้ำเสียงทะเล้นว่า "He is" และจัสตินก็บอกอีกว่า เขาดีแค่บนเตียงแต่ในเวลาปกติแล้วไม่เลย ( งั้นเหรอ ? ) แล้วอีธานก็ตัดสินใจแทนจัสตินโดยการบอกว่า "เขาไม่ใช่คำตอบที่จัสตินต้องการ" และพูดต่อด้วยน้ำเสียงขมขื่นเหมือนพยายามตัดใจว่า "หวังว่านี่คงเป็นคืนสุดท้ายที่จัสตินจะมาที่นี่" แต่จัสตินบอกว่า "เขาตัดสินใจจะอยู่ที่นี่" อีธานบอกปัดบอกว่า

"Go back to your boyfriend. And I'll back to my violin."

แล้วอีธานก็หยิบไวโอลินขึ้นมาเล่นด้วยเสียงดังกว่าทุกที พร้อมกับจมตัวเองอยู่กับไวโอลินหันหลังให้จัสติน จัสตินไม่รู้จะทำยังไงเขาออกจากห้องไป

และนี่คือฉากที่แสนจะทรมานใจ เป็นฉากที่ไม่มีคำพูดใดๆ นอกจากการกระทำที่สื่อถึงความรู้สึกของคนทั้งคู่..... ในความมืดมิดของ loft ไบรอันหลับแล้วแต่เขาถูกเสียงเปิดประตูห้องปลุกให้ตื่น จัสตินยืนนิ่งอยู่ท่ามกลางความมืดที่หน้าประตู

จัสตินเดินไปหาไบรอันที่เตียง

ไบรอันมองจัสตินที่ถอดเสื้อผ้าอยู่ครู่หนึ่งก่อนเลิกผ้าห่มเพื่อให้จัสตินเข้ามานอนโดยไม่ต้องมีคำถามใด

ไบรอันโอบจัสตินจากด้านหลัง เขาขยับผ้าห่มออกนิดหน่อยเพื่อลูบไล้ข้อมือจัสตินอย่างทนุถนอม พร้อมกับจ้องมองจัสตินจากด้านหลังเหมือนกับต้องการ "ค้นหา" ความรู้สึกที่แท้จริงของจัสติน ขณะที่จัสตินมีสีหน้าอึดอัด ลำบากใจและหวาดหวั่น ไบรอันมองจัสตินอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะปิดเปลือกตาหลับไปขณะที่จัสตินยังดูวิตกกังวล คืนนั้นจัสตินคงนอนไม่หลับทั้งคืนแน่

รุ่งเช้าที่ร้านการ์ตูนของไมเคิล ไมเคิลแจ้งจัสตินว่าจะมีนักหนังสือพิมพ์มาสัมภาษณ์เรื่องการ์ตูน RAGE ของพวกเขา จัสตินมาในชุดเดียวกับเมื่อวานแถมยังดูมอซอกว่าเดิม ไมเคิลทักท้วงว่า นี่มาสัมภาษณ์น่าจะแต่งตัวให้ดีหน่อย จัสตินบอกปัดไม่สนว่า เขาเป็นศิลปิน ผลงานเขาอยู่ที่ความคิดสร้างสรรค์ไม่ใช่การแต่งตัวให้ดูดีเหมือนพวกนักธุรกิจ ไมเคิลจึงติงว่า "นี่เพื่อไบรอัน เขาติดต่อและเสียเวลาทุกอย่างให้เรามามากแล้ว" จัสตินตอบทันทีว่า "It's not for us, it's for him, Brian calls all the shots. Brian controls the show, even us."

( Fuck youJustin !! you little twat !!มันเกิดอะไรขึ้นกับนายไม่ทราบพ่อตะวันยิ้มแฉ่ง ไบรอันไปทำอะไรให้นายนักหนา !? เขาควบคุมชีวิตนายงั้นเหรอ !? เมื่อคืนนายเป็นคน "กลับไปหาเขา" เอง ไบรอันไม่ได้ขอให้นายกลับไป แต่ถึงยังงั้นเขาก็ยังให้ที่ค้างคืนกับนาย !! ขณะที่อีธานไล่เชิงบังคับให้นายต้องหัวซุกหัวซุนกลับ loft ไบรอันกลับยื่น "ทางเลือก" ให้กับนาย โดยการบอกว่า "จะอยู่หรือไป อยู่ที่นายตัดสินใจ" เขาให้อำนาจการ "ตัดสินใจ" กับนาย !! นายยังหาว่าไบรอันควบคุมบงกาชีวิตนายอยู่อีกรึไง !!? )

ไมเคิลใจเย็นกว่า เขาบอกจัสตินว่า

"And whether you believe it or not, he loves you more than he's ever loved anyone."

( ไมเคิลโตแล้วน้อ เขาพูดประโยคนี้โดยไม่มีอาการชะงักอย่างทุกที )

แต่จัสตินเถียงกลับว่า "He doesn't loves me, he fucks me."

ไมเคิลเริ่มมีอารมณ์เขาบอกว่าถ้างั้นจัสตินก็ต้องไปหาความรักเอาจากที่อื่นล่ะนะ หรือบางทีจัสตินอาจมี "ใครคนนั้น" อยู่แล้วก็ได้ คราวนี้จัสตินสงสัย เขานึกว่าไบรอันเป็นคนบอกไมเคิลเรื่องอีธาน แต่แล้วจัสตินก็ได้รู้ว่าทำไมไบรอันถึงรู้จักอีธาน เมื่อไมเคิลบอกอย่าผ่าเผยว่า เขาเป็นคนบอกไบรอันเรื่องอีธานเอง

จัสตินอึ้งไป และวินาทีต่อมาเขาก็เริ่มโกรธ กล่าวหาว่า "นี่เป็นเรื่องของเขากับไบรอัน ไมเคิลไม่มีสิทธิ์และไม่ควรสอดมือเข้ามายุ่งไม่ว่าเขาจะไปมีอะไรกับใครก็ตาม" แต่ไมเคิลปกป้องตัวเองโดยบอกว่า "เรื่องของไบรอันก็คือเรื่องของเขา เพราะไบรอันเป็นเพื่อนรักของเขา" จัสตินไม่ฟังเขาออกจากร้านไปโดยสวนกับคนมาสัมภาษณ์

ฉากต่อมาทุกคนรวมกลุ่มกันที่คลับบาบิโลน เพื่อร่วมฉลองปาร์ตี้เปิดตัว RAGE ทุกคนจริงๆ ทั้ง เท็ด เอมเม็ต ลินซ์ เมล เด็บบี้ วิค เจนนิเฟอร์ และแดฟนี่

ฉากนี้ตอนมีดนตรีประกอบที่ร้องได้โดนใจเข้าอย่างจัง ในทำนองที่ว่า

I got my health, I got my strength,

Im in my right mind. I still have breath

So I got hope that love is on my side.

And where I go I know I need not look behind me.

He keeps me safe and this is something he does everyday

( เนื้อหาในเพลง เหมือนต้องการสื่อว่า ไม่ว่าจัสตินจะไปไหน เขาไม่จำเป็นต้องกังวล เพราะเขามีมือๆ หนึ่งคอยค้ำจุนเขาไว้ มือคู่นั้นนั่นคือไบรอัน และเป็นสิ่งที่ไบรอันทำให้จัสตินในทุกวันทุกเวลาที่ผ่านมา อา ~ )

พิธีกรออกมาเล่าเรื่องย่อของ RAGE โดยมีการแสดงบนเวทีประกอบฉาก ไบรอันบอกไมเคิลและจัสตินอย่างภูมิใจว่า "ฉันเป็นคนเขียนบทพูดเอง" แต่ดูท่าทางไมเคิลและจัสตินจะไม่มีอารมณ์ร่วมกับงานนัก

บนเวทีเริ่มเล่นฉากเริ่มต้นของ RAGE นั่นคือฉากที่ JT ถูกทำร้าย และ Rage กับ Zephyr มาช่วยไว้ทัน เมื่อฉากที่ Rage จูบ JT จบลง ปาร์ตี้ก็เริ่มขึ้น

ระหว่างที่ทุกคนสนุกกับปาร์ตี้ ไบรอันท้วงว่า ทำไมไมเคิลกับจัสติน ถึงไม่ยอมคุยกันเลย พวกเขาบอก ไม่มีเรื่องให้คุย พอไมเคิลผละไปทางอื่น ไบรอันเตือนสติจัสตินว่า "ทริกเล็กๆ ในการธุรกิจร่วมกันให้สำเร็จคือ อย่าเอาอารมณ์ส่วนตัวมาเกี่ยวข้องกับงาน" และยังอดแขวะอีกเล็กน้อยว่า "Dont' piss on your acheivement." พูดจบไบรอันยิ้มให้ก่อนเดินไปทางอื่น ทิ้งให้จัสตินยืนหน้ามุ่ยอยู่คนเดียว

จัสตินหันไปคุยกับแดฟนี่ที่เขามาร่วมยินดี ก่อนที่ลินซ์กับเมลจะมาบอกจัสตินว่า "ไบรอันกำลังหาตัวจัสตินอยู่" จัสตินจึงออกเดินหาไบรอันแน่นอนเขารู้จักไบรอันดี ดังนั้นที่แรกที่เขาไปหาไบรอันคือ backroom

ที่นั่นจัสตินยืนมอง "ไบรอันกำลัง fuckRage"

( ครั้งแรกที่ดูฉากนี้ เราไม่เข้าใจว่าทำไมไบรอันต้องทำแบบนี้ให้จัสตินเห็น เขาอยากให้จัสตินเจ็บปวดงั้นเหรอ ? แต่เมื่อดูไปหลายรอบ ความคิดเราเปลี่ยนไป เริ่มมองอีกมุมหนึ่งว่า บางที .... ไบรอันอาจต้องการให้จัสติน "ตัดใจจากเขาอย่างสมบูรณ์แบบ" เพื่อที่จัสตินจะได้ไปหาอีธานโดยไม่มี "ห่วงความรู้สึก" ที่มีให้เขามาเป็นตัวทำลายความสุขของจัสติน แต่ไม่แน่ .. เราอาจคิดผิด )

จัสตินมองอยู่ครู่หนึ่งสีหน้าเขาบอกว่า "โอเคไบรอัน ผมเข้าใจในสิ่งที่คุณกำลังทำ และผมรู้ว่าคุณกำลังทำอะไร" ก่อนจะเดินออกจากที่นั้นไป ด้านนอก จัสตินเดินโดดเดี่ยวท่ามกลางผู้คนที่กำลังเต้นรำ และที่จุดหนึ่งของแสงไฟ เขาก็เห็นอีธานยืนอยู่

สีหน้าจัสตินแช่มชื่นขึ้นทันที เขาเข้าไปหาอีธาน อีธานสารภาพว่า "ฉันไม่สามารถลืมนายได้"

แล้วพวกเขาก็จูบกัน ตอนนั้นเอง ไบรอันออกมาจาก backroom เหมือนเขากำลังเดินหาจัสติน และเขาก็เห็นอีธานกำลังจูบจัสติน

อีธานเห็นไบรอันยืนมอง เขาเหลือบตามองแต่ก็ยังจูบจัสตินต่อไป จนจัสตินเห็นผิดสังเกตจึงเหลียวมองตามสายตาของอีธาน ก็เห็นไบรอันยืนอยู่

ไบรอันเห็นจัสตินมองมา เขาถอดหน้ากาก Rage ออก เพื่อให้จัสตินมองหน้าเขาชัดเจนขึ้น เหมือนกับจะบอกว่า "นี่คือตัวฉัน มันคือตัวตนที่แท้จริงของฉัน นายเลือกเอาว่าจะกลับมาหาฉันหรือว่าจะไป"

แต่แล้ว จัสตินก็เลือกที่จะไปกับอีธาน เขาเหลียวมองไบรอันเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะเดินจากไป โดยไม่มีแม้แต่คำกล่าวว่า

ลับร่างจัสติน อีธานสวมหน้ากาก Rage อีกครั้งและเริ่มวิธีการ pain's management โดยการไปเต้นรำกับคนอื่น แต่แววตาเขาปราศจากความรู้สึกใดๆ

จบ season 2

credit http://www.whatlovemeans.com

เพลงปิดฉาก

Sorry ( seems to be the hardest world )โดย Blue

What I gotta do to make you love me
What I gotta do to make you care
What do I do when lightning strikes me
And awake to find that you're not there

What I gotta do to make you want me
What I gotta do to be heard
What do I say when it's all over, babe
Sorry seems to be the hardest word