This blog is dedicated to my lover boys...Brian and Justin

The Essence Of Luv

ผู้เขียน  legalmonet
คำเตือน  อุดจมูกของคุณไว้
...............

จัสตินรีบก้าวกระโดดลงบันไดทีละ 2 ขั้นเพื่อรับไบรอันที่หน้าประตูบ้านบริตินหลังจากหมกตัวเองอยู่ในสตูดิโอเพื่อวาดภาพอยู่ร่วม 3 วันเต็ม

ขณะที่ประตูไม้เปิดออก    ไบรอันก็ถูกกอดด้วยจัสตินที่ตื่นเต้นและโถมตัวเองเข้าใส่ไบรอันเต็มเหนี่ยว    โอบแขนขารัดรอบตัวไบรอันพร้อมพรมจูบทั่วใบหน้าและลำคอ

ไบรอันเกือบจะเซล้มออกนอกประตูบ้าน    กระเป๋าเอกสารตกบนพื้นหินเพราะต้องใช้สองมือคว้าจับขอบประตูไว้เพื่อทรงตัวไม่ให้พวกเขาต่างล้มลงไปทั้งคู่

ผมยาวกระเซิงของจัสตินเปื้อนคราบสีแดง    ใบหน้าไม่ได้โกนหนวดเครา   ฟันไม่ได้แปรง   สวมเสื้อตัวเดิมของเมื่อ 3 วันก่อนที่ตอนนี้เปื้อนไปด้วยคราบสีต่างๆ  รองเท้าผ้าใบมีกลิ่นเหมือนราเน่า    จัสตินตอนนี้เหม็นยิ่งกว่าตัวเชร็คสีเขียวซะอีก

ไบรอันต้องกลั้นลมหายใจและย่นหน้าขณะจัสตินจู่โจมเขา

"ผมทำเสร็จจนได้ ไบรอัน !!  คุณต้องมาเห็นภาพขนาด 3 ตอนของผม !!"    จัสตินเรียกร้องก่อนจะทิ้งตัวจากร่างไบรอัน     จับมือไบรอันและลากชายหนุ่มขึ้นบันไดไปยังสตูดิโอของเขา

ขณะจัสตินถูลู่ถูถังลากไบรอันขึ้นบันได    ไบรอันก็ยินเสียงและกลิ่นตดจากจัสติน

"ให้ตายสิจัสติน !! นายสวาปามอะไรเข้าไปวะเนี่ย ????"   ไบรอันดึงมือกลับและอุดจมูกตัวเอง

"เพิ่งกินเบอริโตสเข้าไป   เฮ้ มาเร็วๆ !"

นี่ช่างเป็นกลิ่นแห่งรักโดยแท้   ผมเป็นกระเซิงเหม็นสาป   มีกลิ่นตัว  เท้าเหม็น  ตดเหม็น   มีกลิ่นปาก   และมันทำให้ไบรอันรู้สึกชัดเจนว่าจัสตินเชื่อใจเขาและอยากร่วมแบ่งปันทุกสิ่งทุกอย่างร่วมกัน

หลังจากใช้เวลาเกือบชั่วโมงในการชื่นชมผลงานแสนอัจฉริยะของจัสติน   ไบรอันก็ใช้เวลาอีก 30 กว่านาทีต่อมาในการขัดสีฉวีวรรณจัสตินในห้องน้ำ     ก่อนจะอุ้มร่างเล็กๆ ที่อ่อนเปลี้ยของจัสตินทิ้งบนเตียง    สอดตัวเข้ากอดจากด้านหลังและกอดไว้ขณะฟังเสียงกรนแผ่วเบาจากจัสติน

..................................