The Things I cannot Change 52/87

posted on 06 Sep 2007 08:23 by bjforever in fiction

The Things I cannot Change 52/87

ผู้แต่ง suzvoy
ผู้แปล พู่ไหม
เรท NC-17
ตัวละคร ตัวละครทุกตัวในซีซั่น 1
ลักษณะเรื่อง stand alone , season 1 canon
ช่วงเวลาseason 1

หมายเหตุ ถ้าอยากได้อรรถรสในการอ่านเรื่องนี้ ให้เปิดซีซั่น 1 ดูตามไปด้วย เพราะคนเขียน เขียนเรียงเหตุการณ์ตามซีซั่น 1 เกือบทั้งหมด โดยเปลี่ยนรายละเอียดปลีกย่อยไปบ้างตามความต้องการ

gobacktopart 51go on to part 53

..........................................................

พวกเขาไม่ได้พูดกันมากในระหว่างทางกลับมายังลอฟท์

ทันทีที่ถึงไบรอันก็เดินตรงไปห้องนอน โยนกระเป๋าไปในมุมตู้เสื้อผ้า จัสตินนึกไม่ออกว่ามันจะอยู่ตรงนั้นนานแค่ไหน เพราะไบรอันมักบ่นเสมอว่าเขาแทบไม่มีที่พอจะใส่รองเท้าได้หมดทุกคู่ แต่ตอนนี้กระเป๋านั่นต้องถูกกันให้ออกจากสายตาเพื่อพวกเขาจะได้ไม่ต้องมองมัน

มีข้อความกะพริบที่เครื่องตอบรับ จัสตินกดปุ่มเล่นและเสียงเด็บบี้ก็ก้องไปทั่วลอฟท์ บอกไบรอันว่าเธอคิดถึงเขาและรักเขามากแค่ไหนพร้อมหวังว่าโจแอนจะไม่ทำตัวเลวร้ายมากเกินไป

ไบรอันกดลบมัน

เมื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดอยู่บ้านแบบสบายๆ พวกเขาก็ไปจบลงที่โซฟาหน้าทีวีที่เปิดเสียงเบา

ไบรอันไม่ได้มองที่จอทีวีเลย เอาแต่มองไปทางอื่น จัสตินเองก็เหมือนกัน แต่เขามองสลับระหว่างไบรอันกับหันไปมองทีวี ถ้าไบรอันอยากมีเซ็กซ์เพื่อระบายชายหนุ่มก็คงทำไปนานแล้ว และถ้าตอนนี้จัสตินลองอะไรซักอย่างก็อาจทำให้เรื่องเลวร้ายล รวมทั้งการชวนคุยด้วย เพราะไบรอันดูเหมือนอยากนั่งอยู่เฉยๆ ตรงนั้นและคิด

การแสดงออกของไบรอันเหมือนตอนที่พวกเขาคุยเรื่องเดทก่อนหน้านี้ ไบรอันเอาแต่ *เงียบ* ไม่มีเซ็กซ์หรือใช้ยา ไม่มีการอาละวาด และพูดตามตรงจัสตินชินที่จะเห็นไบรอันในแบบนั้นมากกว่า

มีอยู่สิ่งหนึ่งที่เขาคิดว่าอาจจะทำให้ไบรอันอารมณ์ดีขึ้นมาได้ หรืออย่างน้อยก็พาให้ชายหนุ่มออกมาจากหลุมความคิด แต่เขาไม่แน่ใจว่าวิธีนี้จะได้ผลจริงรึเปล่า แต่ชั่วโมงต่อมาเมื่อไบรอันบอกจะอาบน้ำ จัสตินบอกอยากดูตอนจบของหนังก่อนแล้วอีกม่กี่นาทีจะตามไป

เมื่อฟังเสียงน้ำเริ่มไหล จัสตินก็คอยจนแน่ใจว่าไบรอันเข้าไปในตู้อาบน้ำแล้วจริงๆ ก่อนจะรีบแจ้นไปยังโทรศัพท์

อีกฝ่ายรับสายเมื่อเสียงกริ่งดังสี่ครั้ง "ฮัลโหล ?"

"เฮ้ ลินซ์" เขาทัก "นี่จัสตินนะฮะ ผมมีเรื่องอยากขอน่ะ"

เธอเห็นด้วยกับผนของเขาและเต็มใจจะช่วยทุกอย่าง จัสตินถอดกางเกงออกขณะตรงไปยังห้องน้ำจากนั้นก็ใช้ปากกับไบรอัน

ประมาณสี่สิบนาทีต่อมาพวกเขาก็กลับมายังโซฟา นั่งเอนกันและกัน จัสตินใส่แผ่นหนังเรื่อง A Streetcar Named Desire นั่นทำให้ไบรอันเลิกทำตัวว่างเปล่าและสนใจหนังที่กำลังเล่นแถมยังขยับปากตามคำพูดด้วยในบางโอกาส

เมื่อเสียงโทรศัพท์ดัง จัสตินเกร็งเล็กน้อย - นั่นไม่ใช่ส่วนหนึ่งของแผน แต่เมื่อพวกเขาปล่อยให้มันดังจนขาดไปก็มีข้อความจากเสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น จัสตินผ่อนคลายลง

"เฮ้ ไบรอัน" เป็นไมเคิล "แค่โทรมาเพื่อบอกว่า....บ้าเอ๊ย นาย *ทำ* อะไรของนายในงานศพ? ฟังนะ ถ้านายอยากจะคุย...หรือไปที่ไหนด้วยกัน ไปเล่นสนุ้กที่วู้ดดี้ส์หรือดื่มกิน หรือถ้าอยากอะไรก็ตาม แค่โทรมาหา เข้าใจมั้ย ? อืม โอเค แค่นี้แหละ ฉันรักนายนะ" พวกเขาไม่มีโอกาสคุยกับคนอื่นก่อนจะออกมาจากงานเลี้ยงส่ง

เมื่อข้อความจบลง จัสตินก็เบียดไหล่ตัวเองกับไบรอัน "ดีจังนะ"

"อืม" ไบรอันตอบ "ทีนี้ที่พวกเราต้องการคือให้วิคโทรมาก็จะครบเซ็ตซักที"

จัสตินฉีกยิ้ม "คุณจะรับข้อเสนอของไมเคิลมั้ย ?" แม้จะทำให้แผนจัสตินพัง แต่เขาคิดว่าลินซ์ไม่น่าจะว่าอะไรแบรนโดกลับมาจากโยนโบลว์และต่อว่าภรรยา รู้ว่าตอนนี้เขารู้เรื่องแล้ว จัสตินแปลกใจว่าทำไมไบรอันถึงชอบหนังเรื่องนี้นัก

"มันขึ้นอยู่กับ" เขาเอ่ย "คนที่นายโทรหาตอนฉันอาบน้ำคือไมกี้หรือคนอื่น ?"

แหงะ

จัสตินขยับตัวหยุกหยิกและพยายามห้ามตัวเองไม่ให้หน้าแดงด้วยความละอาย "คุณ..." เอ่อ "ไม่ใช่"

"ถ้างั้น ฉันก็คิดว่าพวกเราควรรออยู่ที่นี่จนกว่าจะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น" ไบรอันบอกเขาด้วยรอยยิ้มกึ่งเยาะกึ่งจริงจัง จัสตินรู้ว่าไบรอันไม่ชอบที่ให้ใครมาคอย 'ดูแล' เขา แต่สิ่งที่พวกเขาผ่านกันมาเมื่อคืนทำให้จัสตินกล้าที่จะเสี่ยงมากขึ้น

"คุณต้องชอบแน่" เขายืนยันและตอนนั้นเองที่เสียงเคาะประตูดังขึ้น "ผมเปิดเอง !" เขาสปริงตัวขึ้นจากโซฟาและวิ่งไปยังประตู แต่ก็ไม่เร็วพอที่ไบรอันจะคว้าคอเสื้อและดึงกลับมา "เฮ้"

ไบรอันรวบตัวจัสตินไว้ด้วยแขนข้างเดียวขณะเปิดประตู ไม่ประหลาดใจที่เห็นลินด์ซีย์ยืนอยู่ตรงนั้น

"ลินซ์"

"ไบรอัน" เธอทักพร้อมโชว์ตะกร้าที่มีกัสนอนอยู่ให้เห็น "ต้องขอโทษที่ต้องทำแบบนี้ โดยเฉพาะในวันนี้--"

"ลินซ์" ไบรอันถอนใจ

"--แต่พ่อเจ็บหลังอีกแล้ว เขาต้องเข้ารพ.และ--"

"ลินซ์"

"--มันกะทันกันมากน่ะพอดีกับที่พี่เลี้ยงเด็กก็ไม่ว่างเพราะงั้น--"

"ลินซ์ !" เธอหุบปาก ไบรอันมองเขม่น "พอเหอะ ฉันรู้แล้ว"

"โอ้" เธอห่อไหล่เล็กน้อย มองจัสตินและในที่สุดก็เห็นว่าจัสตินโดนไบรอันรวบตัวไว้เป็นตัวประกัน "เอ่อ ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว..." เธอยื่นกัสออกมา

หลังจากกลับไปแล้วจัสตินก็ได้รับการปล่อยตัว พวกเขากลับไปที่โซฟาอีกครั้ง ไบรอันวางตะกร้าของกัสบนโต๊ะกาแฟหน้าทีวี แล้วพวกเขาก็สะดุ้งเมื่อกัสเริ่มแหกปาก

ไบรอันขมวดคิ้วมองลูกชาย "นี่เหรอที่จะทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้น ?"

"มันเป็นทฤษฎีที่เคยได้ผลน่ะ" จัสตินยอมรับ เขาไม่ได้คิดว่ากัสอาจกำลังอารมณ์ไม่ดีและตอนนี้เขาก็เริ่มห่วง เพราะเด็กทารกที่อารมณ์ไม่ดีมักยากต่อการดูแลพอๆ กับไบรอันในตอนนี้

ไบรอันพึมพำและคร่ำครวญขณะเอาตัวกัสออกจากตะกร้าและวางบนหน้าตัก ขยับตัวหันไปมองทีวี "เห็นเด็กหนุ่มที่น่ารักนั่นมั้ยกัส ?" ในหนังแบรนโดเซ็กซี่มากและตอนนี้กำลังถอดเสื้อตัวเองออก "พนันได้ว่าลูกต้องไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้ในบ้านแม่แน่นอน ให้ตายสิ" คำหลังชายหนุ่มสถบกับตัวเอง "มีแต่พระเจ้าที่รู้ว่าที่ลูก *เห็น* ในบ้านมามี้น่ะมันน่ากลัวแค่ไหน" กัสส่งเสียงร้องดังลั่นและจะเริ่มแผ่วลงและกลายเป็นสะอื้น "รู้อะไรมั้ย ?" เสียงไบรอันฟังดูภูมิใจ "หนุ่มน่ารักแก้ไขได้ทุกอย่าง" เขายักยิ้มไปยังจัสติน "ดูท่าเราคงจะได้เกย์เพิ่มมาอีกคนแล้วนะ"

*แผน* ของเขาเป็นไปด้วยดี

หลังจากนั้น ทุกคนกินอาหารกัน -กัสได้รับการป้อนนม- กัสก็หลับ ไบรอันกับจัสตินต่างก็พร้อมจะเอนหลังบนเตียง ขณะที่กลัวจะเบียดกัสแต่ก็อยากเก็บเด็กเอาไว้ใกล้ๆ ในที่สุดพวกเขาก็วางกัสในตะกร้าและวางตะกร้าบนเตียง จัสตินปีนขึ้นเตียงไปยังที่ประจำ ใช้ข้อศอกยันตัวและมองกัสหลับ

ไบรอันยืนอยู่ที่ท้ายเตียงมองกัสและจัสติน "เราน่าจะซื้อเปลเด็กให้เขา"

จัสตินคลี่ยิ้ม "กัสต้องชอบแน่เลยที่จะได้มีที่ในการดิ้น"

ไบรอันเดินไปเปิดไฟในห้องน้ำทิ้งไว้และก่อนจะเดินกลับไปที่เตียงแต่ทันใดเขาก็ชะงักค้างและจัสตินก็รู้ทันทีว่าชายหนุ่มมองเห็นอะไร จัสตินกลั้นลมหายใจ เขามีท่าทีกังวลขณะไบรอันค่อยๆ ทรุดนั่งที่ขอบเตียงและหยิบกรอบรูปมาจากชั้นข้างหัวเตียง ซึ่งในวันนั้นจัสตินแอบเอาไปวางขณะไบรอันแปรงฟัน

ไบรอันเงียบไปพักหนึ่งก่อนจะเอ่ยปาก "นายคงเก็บมันไว้สินะ หือ ?"

"ใช่" เขาแค่คอยจังหวะเหมาะสมเท่านั้น

"ฉันว่าฉันโยนมันทิ้งไปแล้ว"

"ผมรู้"

ไบรอันส่ายหน้า "น่าจะรู้อยู่แล้วว่าบางครั้ง...." เขาหยุด "นายก็ผลักดันมากเกินไป"

จัสตินขบริมฝีปาก กังวลว่าเขาคงทำผิดพลาดไป แต่มันก็สายเกินกว่าจะแก้กลับคืน "บางครั้งคุณก็หยุดนิ่งมากเกินไปเหมือนกัน"

"ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่านั่นควรจะหมายความว่ายังไง"

อย่างน้อยน้ำเสียงไบรอันก็ไม่ได้โกรธอะไร "แล้วคุณจะคิดออกเอง มาเหอะ" เขาต่ออย่างเร็ว "มานอนกัน"

แต่ไบรอันยังไม่พร้อมจะปล่อยไป "นายได้ยินเรื่องที่ไมกี้เล่าใช่มั้ย ?"

จัสตินประหลาดใจแต่ก็คอย "แน่นอน"

"เขาพูดถูก เราไปโยนโบลว์กัน แจ็คอยู่ที่นั่น ส่วนใหญ่ก็อยู่ที่บาร์แต่พอฉันโยนสไตรค์ได้ แจ็คไม่ได้กอดฉัน ไมกี้ต่างหากที่กอด พวกเราฉลองกัน กระโดดไปรอบๆ และจบด้วยการจูบ แค่ครั้งเดียว" เขาหยุด "พวกเรามีความสุข"

จัสตินไม่ได้พูดอะไร และไม่จำเป็นต้องพูด

"แต่แจ็คเห็นและเรียกพวกเราว่าไอ้ตุ๊ด ฉันผลักไมเคิลออกอย่างแรงจนเขาล้มลง" ไบรอันขยับตัวและเล่าต่อ "ส่วนฉันก็วิ่งออกไป ไม่ใช่ตรงนี้" เขาเสริมอย่างเร็วทำให้จัสตินสับสนเล็กน้อยก่อนไบรอันจะอธิบาย "มันจะอยู่ตรงนี้ไม่ได้....อย่างน้อยก็ไม่ใช่ตอนนี้"

แปลกใจที่ไบรอันเล่าเรื่องแบบนี้ให้เขาฟังแต่จัสตินก็รู้สึกตัว ว่าไอเดียที่เอากัสเข้ามาถือเป็นการก้าวเดินที่ผิดจังหวะ "ผม....ผมไม่ได้ตั้งใจที่จะ--"

"ฉันรู้" ไบรอันขัดแต่ไม่หันมามอง "แค่เอามันออกไปจากห้องนอน"

"โอเค" มันมีโต๊ะเตี้ยข้างกระจกยาวที่ไบรอันเก็บพวกรูปถ่ายเอาไว้ จัสตินขยับลงากเตียงเดินข้ามลอฟท์วางกรอบรูปของแจ็คที่อุ้มทารกไบรอันไว้ข้างภาพของเด็บกับวิค จัสตินมองพวกรูปภาพอยู่ชั่วครู่ก่อนจะสังเกตเห็นว่ายังมีกรอบอีกอันวางอยู่หลังพวกนั้นซึ่งเขาไม่เคยสังเกตเห็นมาก่อน

จัสตินหยิบรูปนั้นขึ้นและขยับเข้าหาแสงเพื่อจะได้มองเห็นภาพ ก่อนจะอ้าปากค้างด้วยความอึ้งเมื่อเห็นว่ามันเป็นภาพถ่ายของ *เขา* มันเป็นภาพที่ถ่ายในงานวันเกิดอายุ 18 ของเขาเอง แต่เขาไม่ได้อัดภาพถ่ายพวกนั้นไว้แจกใคร อีกภาพนี้เขาไม่ได้โพสต์ท่าด้วยซ้ำ

ในภาพนั้นเขาหันหัวไปอีกด้านและหัวเราะให้อะไรซักอย่างหรือใครบางคน - น่าจะเป็นเอ็มเม็ตเพราะเห็นขอบเสื้อสีเขียวมะนาว

ไบรอันเป็นคนแอบถ่ายเขางั้นเหรอ ? ถ้าไม่ใช่ใครกันที่ไบรอันไปขู่ให้ปิดปากเงียบเพื่อจะได้ขอภาพก๊อปปี้ ?

"มัวทำอะไรอยู่ ?"

จัสตินสะดุ้ง วางภาพลงและกึ่งวิ่งกึ่งเดินไปยังห้องนอน

อย่างน้อยวันนี้ก็เป็นวันที่จบลงด้วยดีกว่าตอนเริ่มต้น

to be continued

gobacktopart 51go on to part 53

..........................................................

ปล. จบช่วงงานศพของแจ็คซักที ต่อไปก็เริ่มช่วง King of Babylon แล้วจ้า ^0^

ปล2. ดูเซย่าจบไป 25 ตอนแหล่ว เอิ๊กกกก มันส์เจงๆ

ปล3. ไปเล่นไอ้นี่มา

เป็นคำถามเกี่ยวกับบทบาททางเซ็กซ์ว่าเราอยู่ในรูปแบบไหน ผลก็ออกมาอย่างที่เห็นนี่แหละ -..- เราได้แบบ Switch คือเป็นพวกช่างสั่งเป็นคนคอยควบคุมเกม *0*

แหมมมม นึกแล้วอารมณ์หื่นชักบังเกิด ไว้แอบเขียนฟิค SM อีกซักเรื่องดีกว่า ฮี่ ฮี่ ฮี่

You scored as Switch, You know what you want but it has nothing to do with your own role in the bedroom. You have the ability to be flexible in that area which can be useful for exploring you sexuality with your partner.

Switch

86%

Domination

86%

Experimental

82%

Bondage

68%

Vanilla Sex

64%

Sadism

64%

Submission

54%

Masochism

46%

Exhibitionism and Voyeurism

25%

Degradation

21%

Do you have an inclination for BDSM?
created with QuizFarm.com

Comment

Comment:

Tweet

#4 By (197.254.192.28|148.251.92.48, 197.254.192.28) on 2014-07-12 23:07

#3 By (175.210.73.28|175.210.73.28) on 2014-07-08 20:48

โฮก น่ารักมากคะ
/me วิ่งหนีการทำผอดมานั่งอ่านอย่างเร็ว

#2 By Pommies on 2007-09-25 13:10

wow wow.....good ending day

#1 By river (58.8.117.94) on 2007-09-06 11:44