This blog is dedicated to my lover boys...Brian and Justin

อ่ะ
blog
สวจังเลย อ่ะค่ะ
แล้วก้อ
แต่ง หนังสือ เองเหรอ คะ
เกี่ยวกะอาราย อ่ะ
อ่อ นิยาย น่ะเอง
oatz !!~ สู้ๆ

ซื้อมาแล้ววันนี้ รุปเล่มหรูหราไฮโซมากกก แถมมีพินอัพสีอีก สุดยอดเลยค่ะ ซื้อได้มา 285 บาท แต่ได้ขนาดนี้คุ้มสุดๆแล้วค่ะ ยังไม่ได้อ่านเลย แต่ขอมายินดีกับรวมเล่มด้วยนะคะ

อิอิๆๆ น่าอ่านจัง...

น่าอ่านจัง งิงิ

สงสัยต้องตามซื้อด้วยอีกคน ว่าแต่อยากอ่านบ้างจังเลย fic ไบรอันกับจัสติน ทำไงดี

เรื่องฟิคไม่ต้องห่วงจ้า...มีโปรแกรมจะแปลลงอยู่แล้ว แบบมันเน่ามากเลยอ่ะ ทนไม่ไหว > <

สวัสดีค่า แวะมาทักทาย อ่านเพรงกาลจบแล้ว ชอบคุณหลวงมักๆ กี๊ดๆ อ่ะ

น้องสาวเรา (อคาชา) กำลังตามอ่าน Queer as Folk ในบล็อคของพู่ไหมอยู่ละ มันบ้าไปเลย หุหุ

อ๋าย~ ขอบคุณที่ยอมเสียกะตังซื้ออ่านนะจ๊า ( ตอนเรารู้ราคาขายล่ะ อึ้งไปเลย )

ชอบก็ดีแล้วจ้ะ จะได้มีกำลังใจเขียนเรื่องใหม่

ชอบงานมากๆเลยค่ะ ขอบคุณนะคะที่เข้าไปเม้นท์

เคยอ่านตั้งแต่ฉบับรวมเล่มครั้งแรกแล้วค่ะ ตอนนั้นยืมเขาอ่านเพราะไม่รู้จะไปซื้อที่ไหน พอเห็นฉบับ re-write ออกมาไม่ลังเลที่จะซื้อเลยค่ะ เป็นงานที่เยี่ยมมากๆๆๆ

พี่คะ หนูได้อ่านเพรงกาลแล้ว จึงตามมาในนี้ค่ะ (หัวเราะ)
อยากบอกว่าเคยอ่านนิยายไทยY คะแนน100เต็ม ไม่เคยให้ที่ไหนเต็ม100มาก่อน

แต่พี่........ทำลายสถิตินั้นค่ะ!!!!!!!!!!
ขอให้100เต็มกับคุณหลวงเลยทีเดียว ไม่เคยเลย ๆ ที่จะรู้สึกหลงรัก-พระเอก- ได้ขนาดนี้ (ปรกตินิยายYจะสงสารนายเอกที่ถูกรังแก) ยิ่งนิยายYไทยที่ผ่าน ๆ มา หาที่เรื่องราวนุ่มนวลและอ่อนหวานขนาดนี้ได้เลย

หนูชอบ Y แต่ไม่ชอบ หื่น!!(มากๆๆๆ) อ่ะค่ะ

หนูเพิ่งซื้อหนังสือมาเมื่อวานนี้ และอ่านจบหมดแล้วเรียบร้อย ร้องไห้แล้วร้องไห้อีก ตอนที่น้องนบรู้ว่าคุณหลวงเสียชีวิตอย่างไร หนูก็ร้องไห้ตามไปด้วย

ขอบคุณมาก ๆ เลยค่ะที่ทำให้ความฝันที่อยากอ่านนิยายY ไม่หื่นดี ๆ สักเรื่องมันเป็นจริงขึ้นมา

ขอบคุณจริง ๆ ค่ะ

ได้อ่านแล้วค่ะ เพรงกาล ตอนแรกยืนคิดอยู่นานว่าจะซื้อดีมั้ยน้า จะสนุกมั้ย บ้างล่ะ เพราะกลัวว่าถ้าซื้อมาแล้วจะแป๊ก เล่มนี้ราคาแพงกว่าเล่มอื่นๆ ที่เคยซื้อด้วย ถ้าไม่สนุกหรือไม่ดีคงน่าเสียดาย(เงิน)ไม่น้อย แต่สุดท้ายก็ตัดใจซื้อค่ะ

ซื้อแล้วไปเรียนเลย แอบอ่านใต้โต๊ะ โอ้....สนุกมากๆๆๆๆๆ สนุกจนวางไม่ลง อ่านไปแล้วต้องหยุดอ่านเป็นระยะ เพราะอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา (ยิ้มมากอาจารย์รู้แน่ๆ ว่าไม่ได้เรียน เหอๆ เพราะคงไม่มีใครเรียนไฟฟ้าแล้วยิ้มออกมากับวงจรไฟ จริงมั้ย) ต้องบอกว่าสนุกมากๆ จริงๆ ค่ะ เรียน 3 ชม. นี่อ่านตลอด จบ 1 รอบ รีบกลับบ้านมาอ่านอีก 2 รอบ จบแล้วหลับคาหนังสือพอดี

เป็นนิยายที่ให้ความรู้สึกนุ่มนวลแล้วก็แบบสงบๆ มากๆ ค่ะ ไปเอาเพลง คนละภพ ที่กบ ทรงสิทธิ์ร้องมาเปิดคลอ โอ้...แม่เจ้า ทำไมเพลงซึ้งขนาดนี้ (เลยสรุปได้ว่าต้องเป็นเพราะเพรงกาลแน่ๆ)

นิยายเรื่องนี้เราอ่านจบหลายรอบ อ่านแล้วอ่านอีก ยิ่งกว่า Harry Potter เล่มใหม่ (ที่อ่านจบเพียงรอบเดียว) เป็นนิยายที่ดีจริงๆ ค่ะ ไม่รู้จะว่ายังไงดี แต่ต่อไปนี้ถ้าคุณพู่ไหมออกนิยายเรื่องอะไรมาเราจะไม่ลังเลเลยที่จะซื้อค่ะ

ปล
เรื่อง QAF นี่เราไม่เคยดูนะคะ แต่คิดว่ายังไง นภสินธุ์ คงดีกว่า Justin ล่ะนะ (โดยส่วนตัว)
อีกเรื่องนึงนะคะ เราชอบซื้อตัวละครทุกๆ ตัวในเรื่องเลยโดยเฉพาะ นภสินธุ์ กับ ธรณินทร์ ชื่อเพราะมากๆ

เหอๆ ดูเหมือนจะยาวเกินไป ขออภัยมา ณ ที่นี้ค่ะ

ขอบคุณสำหรับคำชมทั้งหลายนะคะ ดีใจมากที่เสียงตอบรับดีขนาดนี้ แล้วไม่ต้องกลัวว่าโพสต์ยาวแล้วเราจะรำคาญนะคะ กลับชอบซะอีกแน่ะ

ชอบอ่านคอมเม้นต์ยาวๆ ค่ะ อ่านแล้วมีความสุข ^___^

คือว่า ไม่มีตอนพิเศษของเพรงกาลบ้างหรอคะ หุหุหุ แบบว่าเห็นแต่ QAF แบบว่าเราไม่รู้เรื่อง QAF น่ะค่ะ แต่ชอบเพรงกาล ^^

ขอสารภาพเลยว่า ที่อ่านอยู่นี่ ยืมเพื่อนมาน่ะค่ะ ยังไม่ได้ซื้อเพราะช่วงนี้กินแกลบ T__T
อ่านจบไปเมื่อคืน กำลังอ่านรอบ 2 ต่อเมื่อเช้าค่ะ
อยากบอกว่า ชอบมากกก > <
อ่านแล้วน้ำตาซึมเลยล่ะค่ะ พอได้มาฟังเพลงนี้อีก โอ๊ยย
กรี๊ดมากๆ เลยตั้งใจว่าพรุ่งนี้ต้องจะไปซื้อให้ได้ !! <ยอมทุบกระปุกเลย เอ้า>
จะคอยติดตามผลงานนะคะ >[]<
ปล.ชอบชื่อ "นภสินธุ์" เป็นพิเศษเลยล่ะค่ะ

อ่า เพรงกาลหนุกมากๆๆๆๆเลยค่ะ ชอบบบ
อินไปหลายวัน 555+จนเพื่อนหาว่าบ้า
ชอบอะไรไทยๆขึ้นมาทันทีทันตาเห็น

อยากแนะนำเพลงอีกเพลงอ่ะค่ะ แบบว่ามันเข้ากะเพรงกาลมากเลย คือเพลงเธอคือ ของทาทา
ไปลองฟังดูน้า แบบว่าได้อารมมากๆๆ ซึ้งง่ะๆๆ
เป็นกำลังใจให้เขียนต่อนะคะ ชอบผลงานมากๆๆๆๆ สู้ๆ

ดีจ้า ตั้งแต่วาดเพรงกาลยังไม่ได้บอกผู้แต่งเลยจ้าว่าดีใจขนาดไหนที่ได้วาดเรื่องนี้ จริงๆแล้วระหว่างอ่านเรื่องและวาดภาพก็เหมือนได้ติดต่อกับผู้แต่งอยู่ในใจเนอะ ขอบคุณที่ให้สอบผ่านนะจ๊า จริงๆที่วาดไปมีจุดเพี้ยนมหันต์กับเพี้ยนเล็กๆน้อยๆเต็มไปหมดเลย*__* อยากอ่านเรื่องไทยๆของพู่ไหม(ขออนุญาตไม่เรียกชื่อจริง)อีกจ้า ฝันอยากให้นิยายไทย go inter ด้วยนะ จะคอยติดตามน้า เก๋เอง

ตอนแรกที่ซื้อในงาน comicketII ก็ไม่ค่อยแน่ใจนัก แต่เมื่อวานอ่านจบแล้ว
.
.
.
ดีใจที่ซื้อมาค่ะ TTOTT

ไม่สามารถยกประโยคที่ชอบที่สุดมาลงได้ เพราะชอบทั้งเล่มเล้ย >< ทั้งภาษา นิสัยคาแรกเตอร์ การพรรณา ข้อมูลสมัยอดีต.... โอ๊ แม่เจ้าประคุณเอ้ย!! แทบขาดใจ! >o<

คุณใหญ่เจ้าขา~ พูดแต่ละประโยคที แทบละลายลงแทบเท้า ยิ่งฉากกล่อมน้อง ช่างนุ่มนวลอ่อนโยน เรากรี๊ดแล้วกรี๊ดอีก >.< *อาการหนักแย้ว* ส่วนน้องนบ....น่ารักน่าเอ็นดูหลายๆ ถึงจะดื้อไปตามประสาเด็กมั่ง แต่คนน่ารัก พวกเราให้อภัยได้เนอะ อิอิ (ขนาดคุณใหญ่ยังไม่รอดติดบ่วงสเน่ห์) ตอนที่รู้ตัวว่าผิดก็ยังพูดขอโทษ ตรงนี้เราชอบมาก ^^

= สารภาพบาปครั้งที่หนึ่ง =
ต้องขอโทษคุณพู่ไหมด้วยนะคะที่ตอนซื้อเราเผลอนึกว่าต้องเหมือนทวิภพ ขอบอกตามเลยค่ะว่าตอนอ่านเพรงกาลจริงๆ ไม่ได้นึกถึงทวิภพเลยซักกะติ๊ด เข้าไปในโลกของเพรงกาลเต็มตัว อ่านจบภายใน 8 ชั่วโมงรวด มานึกเจ็บใจตัวเองที่จะอ่านช้าๆหน่อยก็ไม่ได้ ความสุขอันแสนงดงามต้องจบลงเร็วเกินปาย ฮึกๆ TT^TT

คุณพู่ไหมมีผลงานอื่นมั้ยคะ? อยากอ่านอีกค่า จะเป็นผลงานใหม่หรือเก่า เหมาหมดฮับ ^^ ถ้ามีการส่งข่าวทางเมล์ รบกวนแอดเมล์เราเข้าไปด้วยจะขอบคุณมากค่า wanderer_owl@yahoo.com (เรามีเพรงกาลเล่มเดียวค่ะ)

ปล.ชอบการเล่นคำภาษาไทยด้วยค่ะ ตัวอย่าง->คู่สวาทกับคู่เรือน สื่อความหมายได้ตรงตัวเป๊ะ ^^

= สารภาพบาปครั้งที่สอง =
แรงจูงใจหนึ่งที่ซื้อเพรงกาลตอนนั้นคือภาพประกอบของ walk in dream ค่ะ รู้จักจากโดจินลอร์ด เราเป็นแฟนลอร์ด พอเห็นผลงานของนักวาดที่ชอบ เราก็อยากซื้ออีก ตอนเปิดเพรงกาลเห็นแค่รูปก็สะดุดใจแล้วค่ะ แต่ยังไม่อินมากเพราะยังไม่รู้จักคุณใหญ่กับเจ้านบ
และเมื่อมีเวลานั่งอ่านจริงๆ เพรงกาลของเราก็เปลี่ยนไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ...... โอ๊วววว แม่เจ้าประคุณรุณช่อง! เรื่องกับรูป เรื่องกับรูป เรื่องกับรูป เรื่องกับรูป สมกันยิ่งกว่ากิ่งทองใบหยก! >o< ฉากซึ้งๆกับรูปวาดที่งามแทบลืมหายใจ ถ่ายทอดอารมณ์ความรู้สึกของทั้งสองได้ สอดคล้องกันบรรยากาศในเรื่องจนอ่านได้ตลอดไม่สะดุดแม้แต่ครั้งเดียว (8ชั่วโมงจงเป็นพยาน)

// ขอแจ้งให้คุณ walk in dream ทราบไว้ว่าต่อจากนี้จะมี Stalker คนหนึ่งคอยตามติดผลงาน หากพลาดชิ้นไหนไป จะอาละวาดฟาดงวงฟาดงา // เอิ๊กๆ ล้อเล่นน่ะฮับ ขอแค่ทำออกมาให้สาวกได้ยลบ้างก็ดีใจแย้ว ส่วนโดจินลอร์ด....ถึงไหนถึงกัน! ทำออกมาเถอะค่า ยิ่งเยอะยิ่งซื้อ ^^ อ่านลอร์ดเล่มสามแล้วนึกถึงว่าช่วงหลังสงคราม (After the war of the ring) อารากอร์นกับเลโกลัสจะเป็นไงมั่งน้า ฟาราเมียร์ต้องไปเป็นทูตเจรจากับพวกฮาราดริมรึเปล่าน้อ (จิ้นไปเรื่อยเปื่อย)


ปลล. เพลงเพราะมากค่ะ ตอนนี้กำลังอ่านเพรงกาลพร้อมกับฟังเพลงไปด้วย อินเหลือหลาย เอิ๊กๆ ขอบคุณที่เอามาให้ฟังกันนะคะ ^^ พอได้ฟังแล้วก็ตัดสินใจเลยว่าจะหาซื้อดีวีดีละครทวิภพมาให้ได้ (หนูชอบกบทรงสิทธิ์!)

ขอบคุณสำหรับทุกคำชมและกำลังใจที่มีให้กับผลงานของเรานะคะ =^__^=

ชื่อ "นภสินธุ์=ทางช้างเผือก" เราเห็นชื่อนี้ในพจนานุกรมปุ๊บก็หยิบมาเลยค่ะ เพราะมันสะดุดตามากแล้วไม่ค่อยมีคนใช้ชื่อนี้กัน ขณะที่นภเป็นฟ้า เลยกำหนดให้คุณใหญ่เป็นดิน โดยใช้ชื่อ "ธรณินทร์=ธรณี, ผืนดิน"

งานวาดของ WID นั้นอย่างที่บอกว่าเรากรี๊ดมาตั้ง 10 ปีกว่าปัจจุบันก็ยังกรี๊ดอยู่ โดยเฉพาะ โดลอร์ดฯ Precious ที่วาดคู่กับ Shun ชอบมากกกกกก > < อย่างงาม ลายเส้นแบบนี้แทบหาไม่ได้แล้วค่ะ เป็นเอกลักษณ์มาก

ผลงานที่เราเขียนนั้นมีแค่ 3 เรื่องเองค่ะ จบแค่ 2 อีกเรื่องไม่จบ เรื่องที่จบไปแล้วคือ เพียงดอกหญ้า ซึ่งเราเคยทำขายเมื่อหลายปีมาแล้ว และตอนนี้ไม่มีต้นฉบับในคอมพ์อยู่เลยค่ะ มีแต่ที่ xerox เอาไว้

ที่ไม่จบคือ วังนาเคนทร์ เขียนไปได้ครึ่งเรื่องแล้วถูกทิ้งฝุ่นเกาะ ถ้าจะเอามาปัดฝุ่นใหม่ คงต้องรอหารือกับทาง Majo อีกทีก่อน แต่คงนานค่ะ

สวัสดีค่ะพี่พู่

พี่คงจำอ้อไม่ได้แล้วล่ะเนาะ ก็เคยคุยกันแค่ 2-3 หนเองเมื่อนานมาแล้วด้วย (3-4ปีที่แล้ว สมัยอ้อเริ่มเขียนนิยายได้ไม่นานเอง)^^

เพิ่งซื้อเพรงกาลมาอ่านค่ะ ขอบอกว่าไม่รู้จะหาคำไหนมาสรรค์สร้างเป็นคำชมดี โอ...งาม...ค่ะ งามมากๆ งามไปหมดทุกอย่างเลย ทั้งการดำเนินเรื่อง ภาษา...เหตุการณ์ backgroundตัวละคร พี่รู้ไหมว่าพออ่านจบแล้วรู้สึกเหมือนกับว่ามัน...ยังไงดี มันตื้อๆขึ้นมาในใจน่ะค่ะ ล้นๆในอก ไม่เคยอ่านนิยายเรื่องไหนแล้วรู้สึกอย่างนี้เลยนะคะ จนรู้สึกว่านี่แหละ ต้องจบแบบนี้ถึงจะสมบูรณ์แบบที่สุด สวยงามมากๆจริงๆ (อย่างที่บอกแหละค่ะ ไม่รู้จะใช้คำว่าอะไรดี) ซาบซึ้งแล้วก็อิ่มเอิบในหัวใจมากๆ

ภาค rewrite นี้ ตอนแรกว่าจะไม่ซื้อ ^^' เพราะตัวเอง print ภาคออริจินัลเก็บเอาไว้แล้ว...หลายปีแล้วด้วย (คิดดูว่ารักเรื่องนี้มากขนาดตัดกระดาษ A4 ให้เหลือเป็น A5 ทีละแผ่นๆ แล้วเอามานั่ง print ตอนนั้นคอมฯมหา'ลัยยังใช้เครื่องพริ้นท์แบบเข็ม ใส่กระดาษได้ทีละใบ ไอ้เราก็ต้องมานั่ง print แบบกลับหน้ากลับหลัง^^' กว่าจะเสร็จก็ล่อเข้าไปหลายชม. ไปเสียตังค์print สี ดีไซน์ปก เข้าเล่ม+ตัดเล่มงดงาม รีดสติ๊กเกอร์กันกระดาษเปื่อยเองเสร็จสรรพ) ทีนี้เห็นเล่มมันหนาอ่ะ เลยซื้อซะ แล้วก็ไม่ผิดหวังค่ะ...เนื้อหาต่างๆมีมากกว่าเดิม อารมณ์ตัวละครลึก+หวานได้กลมกลืนกว่าเดิมด้วย อิจฉาอ่ะ อยากเขียนให้ได้แบบนี้บ้าง T^T เรื่องนี้จะเป็นนิยายที่มั่นอกมั่นใจว่าจะไม่มีวันยอมขายทอดตลาดเป็นมือสองเด็ดๆ!!! แต่ก็ชอบภาคออริจินัลด้วยนะคะ เพราะพี่ไม่ได้เขียนเหมือนกันไปหมดเสียทีเดียว

แล้วก็ แล้วก็...ฮ้า!!!! หลงรักคุณใหญ่ค่ะ จะเวอร์ชั่นไหนก็หลงรักคุณใหญ่ นี่ถ้าโลกนี้มีผู้ชายคนไหนเพอร์เฟคแบบคุณใหญ่นะ ข้าพเจ้าถวายให้หมดทุกอย่างเลยค่ะ>__< ชอบธรณินทร์ภาครีไรท์มากกว่าภาคออริจินัลค่ะ เธอดูมีความสุขุมนุ่มลึกมากๆ แต่ว่าเธอแก่อ่ะ-_-' แก่กว่าหนูนภตั้งเท่าไหร่นะ? ประมาณ 15 ปีใช่ไหมคะ? กว่าหนูนภจะ 30 คุณธรณินทร์คงล่อเข้าไป 45 เฉียด 50 ไม่ใกล้ไม่ไกลเลยT^T (เต๊าะเด็ก!!!)

ส่วนเรื่องภาพ ตอนแรกบอกตามตรงว่าเปิดดูแล้วเหมือนไม่ค่อยถูกใจเท่าไหร่ แต่พออ่านควบไปกลับเนื้อเรื่องแล้ว...อุแม่เจ้า! กลมกลืนค่ะ เหมาะเหม็งมากๆ ลายเส้นเหมาะมากจริงๆ สกรีนสวยค่ะ(อ้อเป็นคนที่ติดสกรีนภาพไม่เอาไหนเลย-_-) แต่ธรณินทร์หล่อกว่าคุณใหญ่อ่ะ...ไม่ยอม!!!!T^T ชอบภาพตีตราจองสุดๆ พี่ walkฯ สามารถมากๆค่ะ เก็บรายละเอียดภาพไทยๆดีด้วย เจ๋งจริงๆ

อีกนิดหนึ่ง...อันนี้เป็นความเสียดายส่วนตัวค่ะ...ที่จริงถ้าตอนที่ธรณินทร์จำนภได้...ตอนที่เกลี่ยสร้อยออกมาดูแหวนน่ะค่ะ ถ้าธรณินทร์ถามประโยคเดิมในภาคออริจินัลว่า "ยังจำได้ไหม ข้าเคยตีตราจองเจ้าไว้?" พี่ขา...หนูว่าจะยิ่งซึ้งๆๆๆๆๆๆๆสุดๆ พี่คิดดูสิคะว่าจะซึ้งขนาดไหน ฮือ...เพิ่งซื้อหนังสือ 2-3 วันเอง แต่อ่านไปแล้ว 3-4 รอบ แล้วในหัวอ้อก็มีแต่คุณใหญ่เดินพาเหรด+สวนสนามไปๆมาๆไม่หยุดเลย ตอนอ่านรอบแรกจบแล้ววิ่งไปเข้าห้องนำ (ไม่ได้เข้าไปทำอะไรพิเรนนะคะ!!!)แบบ...อั้นเอาไว้นานอ่ะ อ่านทีเดียวจบเล่มไม่ลุกไปไหนเลย อัดกำปั้นทุบผนังห้องนำด้วยความอินสุดๆ มันตะโกนไม่ได้อ่ะ...ดึกแล้ว(ไม่ได้เวอร์นะคะ) เป็นนิยายที่สมบูรณ์มากๆจริงๆ

จำได้ว่าพี่เคยพูดถึงเรื่องวังนาเคนทร์เหมือนกัน ตอนนั้นว่ายังเขียนไม่จบ อ่า...ตอนนี้ก็ยังไม่จบเหรอคะT^T อยากอ่านจัง เอาใจช่วยให้รีบเข็นจบไวๆ +สมบูรณ์แบบนะคะ จะรอนิยายเรื่องนี้ จะแก่เฒ่าหงำเหงือกยังไงก็รอค่ะ

เรื่องเพียงดอกหญ้า เคยได้ยินพี่ขวัญ (j-japha) พูดถึงเหมือนกัน(เมื่อนานมาแล้ว) เห็นว่าจบเศร้า...เสียดายจังค่ะ อยากอ่าน (อีกแล้ว) ก็แหม...นิยายมีคุณภาพสมัยนี้หายากค่ะ ตัวอ้อเองยังเขียนหาคุณภาพไม่ค่อยเจอเลย-_- เพราะความที่ขี้เกียจหาข้อมูลนี่แหละ

เม้าท์เสียยาวเหยียดพี่ต่อเบื่อแย่แล้วมั้งคะนี่ เป็นกำลังใจให้เขียนนิยายงามๆออกมาได้เร็วๆนะคะ

ขอต่ออีกนิด...^^' พูดถึงนิยายไทยๆ สำหรับอ้อแล้วไม่มีเรื่องไหนที่ประทับใจแบบสุดๆเท่า "แต่ปางก่อน" เลยค่ะ ไม่ใช่เวอร์ชั่น ศรราม+แอนนะคะ ไม่สเป็คเลยค่ะ โน่นเวอร์ชั่นฉัตรชัย+จริยาโน่นแน่ะค่ะ ตอนนั้นยังเรียน ป.1-2 อยู่เลย ประทับใจมาจนถึงเดี๋ยวนี้ พลอยชอบดารา 2 คนนี้ไปโดยปริยาย ส่วน "จากฝันสู่นิรันดร"เป็นเรื่องแรกที่ได้อ่านเมื่อตอนป.ปลายมั้งคะถ้าจำไม่ผิด เป็นเรื่องแรกเช่นกันที่อ่านแล้วนางเอกตาย (อ่านในขวัญเรือน)ยิ่งตอนฉากจบที่ตรัยเข้าไปในห้องแล้วมองเห็นการะเกดนั่งหวีผมที่โต๊ะกระจกน่ะค่ะ...ทุกอย่างถูกคั่นไว้ด้วยกาลเวลา รู้สึกเหมือนเห็นภาพตามไปด้วยเลย เรื่องนี้เคยทำเป็นหนังหรือเปล่าไม่ทราบ ไม่เคยดู...กลัวภาพที่ติดตาจะหาย กลัวเสียความรู้สึกอ่ะไม่ใช่อะไรหรอกค่ะ

"รอคอยเธอมาแซ้นนาน...ทรมานวิณญาณฮื้อ...ฮือ...หนักหนา"

ไปจริงๆแล้วค่ะ^^

ขอบคุณที่บอกค่า ^^
แล้วเรื่องเพียงดอกหญ้า จะพิมพ์ใหม่มั้ยคะ? อยากอ๊านนนนน >0< ฉบับซีร๊อกซ์ก็ได้ค่า pleaseeeeeeee *ทำตาโตเป็นลูกหมาตาแป๋วแหวว*

ถ้าพอมีทางเป็นไปได้ คุณพู่ไหมช่วยบอกจำนวนเงินค่าใช้จ่ายทั้งหมดมาได้มั้ยคะ เดี๋ยวเราจะจัดการส่งเงินไปค่า ^^
wanderer_owl@yahoo.com

ส่วนวังนาเคนทร์ ยังไงก็ร๊อรอตามอ่านฮับ ^^

ท่านพี่ เค้าอุดหนุนแล้ว อ๊ายๆๆๆๆๆชอบๆๆๆ เค้าทันตั้งแต่โน่น สมัยนายเอกยศสูงเลยล่ะ ดีใจๆๆๆๆไตอนนั้นอุส่าห็เซพลงคอม แล้วคอมดันเจ๊งอีกเกือบหมดหวังพอเห็นจะมีรวมเล่มก็ตั้งตาคอย กว่าจะเสร็จเฮ่ยยย
320 takaiiiiiiidane

เพลงเพราะมากครับ แต่ตอนนีกำลังฟัง version ที่ กัปตันร้อง ได้บรรยากาศดีครับ แต่เสียดายไม่ได้ไปดู ทวิภพ... เอ่อ ป่าวหรอกครับ ผม searching หาเนื้อเพลงนี้ ขี้เกียจพิมพ์เอง ปรากฎว่าหาไม่เจอ เลยต้องพิมพ์ ด้วยความโง่ส่วนตัว มองไม่เห็นเนื้อเพลงที่พิมพ์ไว้แล้ว เบ๊อะจริงๆ

แหม อยากจะบอกค่ะ ว่าอ่านแล้วชอบมากมาย ตอนแรกไม่อยากซื้อเพราะว่าคิดว่าแพงกว่าเล่มอื่นๆ แต่ก็ตัดใจซื้อ เพราะชอบประเภทแนวย้อนยุค ชอบการบรรยาย ให้เห็นภาพชัดเจน ชอบคุณใหญ่ แล้วก็ชอบน้องนภ เหมือนคนอื่นๆค่ะ ตอนนี้ไม่ได้เสียใจเลยที่ตัดสินใจซื้อมาเป็นของตัวเอง ป้าเองขอแทนตัวว่าป้าก็แล้วกัน ป้าเองแต่งฟิคอยู่ในบอร์ดจอนที แล้วก็ชอบอ่านนิยาย มากๆค่ะ ตอนนี้อ่านไปไม่รู้กี่สิบเล่มแล้ว หนังสือเต็มไปหมด แต่ก็ชอบเพรงกาลมากที่สุดเช่นกัน จะติดตามเรื่องต่อๆไปนะคะ ได้ย้อนยุคอีกก็จะดีค่ะ ชอบความเป็นไทยๆ อ่านแล้วจิตใจสงบมากค่ะ

หลังจากตั้งสติให้ดีมาพักใหญ่ ค่อยรู้สึกตัวว่าคำขอเกี่ยวกับ"เพียงดอกหญ้า"มันมากปาย คุณพู่ไหมอาจมีเหตุไม่สะดวกได้ ไม่งั้นก็คงทำออกมาแล้ว
ขอโทษค่าาาา >0< ข้อแก้ตัวคงเป็นว่าชอบน้องนบกับคุณหลวงซะจนเพรงกาลเอาไม่อยู่อ่ะฮับ แหะๆ

คุณ wanderer เราเมล์ไปหาแล้วนะคะ

ได้รับเมล์แล้ว ขอบคุณมากค่า

เคลิ้มกะคุณหลวงค่ะ...
โอ้ เพรงกาลเข้ากับเพลง "คนละภพ" จริงๆ
(แอบจิ้น ว่าถ้าธรณินทร์เป็นคนร้องจะเป็นยังไง)
(สร้างมลภาวะทางเสียงแก่คนรอบข้างด้วยเพลงคนละภพ + นกขมิ้น)
(แกะโน้ตเล่นขลุ่ยโลด)

ค่อยๆอ่านค่ะเพราะกลัวจะจบเร็ว ซาบซึ้งกับทุกตัวอักษร อ่านฉบับrewrite ก่อนค่อยไปหา original มาอ่าน

คุณหลวงอ่อนโยนจริงๆ สง่าแล้วก็ดูภูมิฐาน ดูเป็นผู้ใหญ่ที่พึ่งพาได้ ธรณินทร์ คือ ดิน แล้ว นภสินธุ์คือฟ้า...สุดยอด

วันละครั้งที่ต้องหยิบขลุ่ยมาเป่าเพลงนกขมิ้น ตอนนี้เพิ่มเพลงคนละภพไปอีกเพลง
ขอบคุณ เพรงกาล ที่เป็นกำลังใจตอนแข่งกันเพชรยอดมงกุฎภาษาไทย จนได้รางวัลชมเชยมาครอง(ต่อยอดซื้อนิยายได้อีกหลายเล่มกะรางวัล1000)
คำว่าเพรง ตอนแรกงงๆว่าแปลว่าอะไร ก็เลยหันไปถามอาจารย์ภาษาไทยที่พาไปแข่ง ก็ได้คำตอบถึงคำแปลว่า "ชาติก่อน ปางก่อน ถามทำไมล่ะ" พอเหลือบเห็นหนังสือในมือแล้วขอดู (ปกสวย) พลิกๆดูทีใจหายค่ะ แต่ดีที่ไม่เจอภาพตอนล้วงโจง(ไม่งั้นตาย!)

* ในข้อสอบ มีถาม บทประพันธ์ใดต่อไปนี้กล่าวถึงความเชื่องเรื่องบุญกรรม
ขอบคุณที่รู้ความหมายของคำว่า เพรง ทำให้รู้ว่าขอไหนมันถูก (คำตอบมาจากเรื่องนิราศนรินทร์)

สนุกมากๆค่ะพี่พู่ไหม จะติดตามผลงานต่อไปของพี่ค่ะ

ขอฝากเพลง นกขมิ้น เถา
ท่อนแรกฟังแล้วเข้าใจเลยว่าทำไมนพสินธุ์ฟังแล้วหลับปุ๋ย เพราะแม้แต่เราเองที่ฟังเพลงไทยเดิมแล้วไม่เคยหลับ(เพราะชอบ) ยังเคลิ้ม
http://www.sac.or.th/database/music/database/lyric/t_indlyr.asp?id=23
(เนื้อเพลง)
http://www.geocities.com/thethaimusic/thai1.htm
(ฟังเพลง)

อือยอดมาก เราชอบเพลงคนละภพ เวอร์ชั่นคุณกบร้องเหมือนกัน เราฟังตั้งหลายรอบเลยหล่ะ วันหนึ่งไม่ต่ำกว่าแปดรอบได้ ฟังแล้วซึ้งอ่ะ รู้สึกเหมือนล่องลอยยังไงยังงั้นอ่ะ

อ๊างงง...พี่เองที่เขียนเรื่องนี้ ผู้น้อยขอคารวะหนึ่งจอก *ซู้ด* จำได้ว่าเคยอ่านเมื่อนานมาแล้ว ภาษางดงามขาดใจ ประทับใจมากๆค่ะ ภาพประกอบสวยลืมตายไปเลย...

ไม่ใช่แควน QaF แต่ชอบรูปที่อยู่ในกรอบคอมเม้นท์จังเลยค่ะ

นู๋อยากคุยกะคุณ พู่ไหมจังเลย

ได้อ่านเพรงกาลเเล้ว.......สนุกมากเลย.............คุณใช้คำเพราะมากเลย...................เพื่อนมันด่านู๋เลยว่าบ้าไปแล้ว(จะไม่บ้าได้งัยละ ..........เอาเเต่เรียกชื่อ"คุณหลวง..คุณหลวง")
******ขอเมลล์ของคุณพู่ไหมด้วยนะค่ะ
************อยากอ่านเรื่อง "เพียงดอกหญ้า" มากเลยค่ะ

หวาดดีค่ะ พี่พู่ *ขอเรียกน่ะค่ะ *

ได้อ่านเพรงกาล เเล้วรู้สึกชอบมากหลังจากที่คิดว่าคงไม่ได้อ่านเพราะว่า ไม่ชื่อชื่อไทยสักเท่าไร -- --๐ เเต่มีพี่ยุให้อ่าน พออ่านเเล้ว กรี๊ดดดดดด คุณหลวง ๆ *หลงคุณหลวง เเต่เจ้านภก็น่ารักกกกกก * อ่านจบไปหลายรอบเเล้ว >_< ~~ !! เเถมได้เเบ่งไปให้เพื่อนอ่าน ทุกคนพูดเสียงเดียวกันว่าชอบม๊ากก นิยายของพี่พู่สนุก มากมาย บวกกับภาพของพี่ WID เล่มนี้สุดยอดมากคร่า

เเม้จะไม่ได้เป็ฯฃนแฟน QOF เเต่ก้อจะเป็นเเฟนนิยายของพี่พู่น่ะค่ะ จะรอนิยาย วังนาเคนทร์

ปล อยากอ่านเพียงดอกหญ้าอ่ะค่ะ ทำยังไงถึงจะได้อ่านอ่ะค่ะ กรุณากับเด็กน้อยตาดำ ๆด้วยค่ะ

อยากรู้ว่าจะหาซื้อเพลงกาลได้ที่ไหนคะ ช่วยบอกที อยากได้มาก

เห็นบางร้านยังมีวางขายอยู่นะคะ ลองไปดูที่ร้านที่อยู่ตรงชั้น1 ของตึก 29 พลาซ่า ที่สยามก็ได้ค่ะ หรือไม่งั้นก็เมล์ไปหาคนทำเลยที่ majo_novel@yahoo.com

จะซื้อเพรงกาลได้ที่ไหนเหรอง้าบ?
อยากอ่านจังเยย

เพิ่งอ่านจบเองคร้าบ
(หลังเขามาก-*-)
ตอนแรกในงานcomicket#2
ไม่ได้ซื้อเพราะอคติกับชื่อไทย
แต่ไปๆมาๆมีแต่คนบอกว่าสนุกเลยซื้อมาอ่ะคร้าบ
อ่านๆ อ่านจบภายใน3ชั่วโมงO[]o'
(หนังสือสงสือสอบไม่อ่านแล้ว+ =')
กรี๊ดคุณหลวงมากคร้า>[]<
(ขอแต๋วแตก)
แอบอิจฉานภนะเนี่ย;D
เป็นโนเวลเรื่องแรกที่แม้จะมีฉากแค่ตอนเดียว ก็ไม่น่าเบื่อ ~
ลาละค่าบ

อ๊าย หลงเข้ามาบลอกโดยบังเอิญ ไม่คิดไม่ฝันว่าจะเป็นบล็อคของพี่ เคยอ่านเรื่องนี้ตั้งแต่สมัย Google ยังไม่มีชีวิต (นานมาก ๆ) ขอแอ๊ดเข้า fav นะคะ

เพิ่งอ่านเพลงกาลของพี่จบไปเมื่อวานนี้เองค่ะพี่ ชอบมากๆ เลย ><

เพิ่งได้อ่านเพรงกาลเมื่อวานนี้ (ยืมเพื่อนมาเพราะหาซื้อไม่ได้แล้ว ยังมีเหลืออยู่ไหมคะ อยากได้) จากตอนแรกที่ง่วงจะแย่อยู่แล้ว กะว่าจะอ่านนิดเดียวพอได้เค้าเลา ๆ ก็จะนอน หลับตาอ่านข้างเดียวด้วย แล้วก็เลยกลายเป็นว่าหลับตาข้างเดียวอ่านจนจบเลย ตีสองเท่านั้น

วันนี้ว่าจะไปเมนต์ในเวบ Fay book ปรากฏว่าเข้าไม่ได้ เลยลอง search google แล้วก็มาเจอ blog นี้ค่ะ

ชอบเรื่องเพรงกาลมาก ๆ ค่ะ ข้อมูลแน่นปึ้กสุดยอดมาก ๆ (มหาลัยข้าพเจ้ามีวิทยาเขตอยู่ที่ไทรโยค ไปเยือนท่าม่วงบ่อยมาก ๆ เลยเอิ๊กอ๊ากเป็นพิเศษที่ฉากอยู่ที่ท่าม่วงด้วย ไม่เคยสังเกตมาก่อนเลยว่ากระแสน้ำไหลเข้ากรุงเทพหรือออกจากกรุงเทพ เพราะมัวดูฝรั่งนุ่งบิกินี่อาบน้ำช้าง คนเขียนช่างสังเกตสุดยอดมากเลยค่ะ)

หลังจากเหตุการณ์ในเรื่องแล้ว อยากรู้จังเลยว่าตัวประกอบในเรื่องจะเป็นอย่างไรต่อไป ป้าแกจะอยู่ได้หรือหลังจากคุณใหญ่แกตายไปแล้ว แล้วคนอื่น ๆ ล่ะ คุณหญิงแส คุณเพี้ยน คุณแพร คิดถึงจังเลย

คุณใหญ่ที่กลับชาติมาเกิดใหม่กิ๊วก๊าวมากค่ะ แต่ก็แอบเสียดายนะที่คุณใหญ่ชาติที่แล้วไม่ได้มีอะไรต่อมิอะไรกับน้องนบ เฮ้อ

สรุปว่าชอบมาก ๆ ค่ะ ประทับใจมาก ยังมีเหลืออยู่บ้างไหมคะ อยากได้ แต่หาซื้อไม่ได้แล้วน่ะค่ะ

สวัสดีค่ะ หนังสือนี่คิดว่าน่าจะยังพอมีเหลืออยู่นะคะ ถ้าไงลองติดต่อไปที่ fay ก็ได้ค่ะ ทางอีเมล์ fay_books@yahoo.com

ขอบคุณสำหรับคำชมค่ะ
เรื่องกระแสน้ำนี่อาศัยอ่านเอาค่ะ โชคดีไปเจอข้อมูลเข้าเลยจิ๊กมาซะเลย

เรื่องราวคนอื่นนั้น ป้าช้อยนี่ไม่ได้คิดไว้เลยค่ะ ส่วนคุณแม่คุณใหญ่(ชาติก่อน) เราเขียนให้ท่านตรอมใจตายนะคะ เพราะหลังจากเสียคุณใหญ่แล้ว ถัดมาไม่นานก็เสียคุณกลางไปอีก (เจอโทษประหารค่ะ --เราเขียนไว้ในเรื่องด้วยนะคะ )

คุณแพรแก่ตายค่ะ

สำหรับคุณเพี้ยน ยังคงอยู่มาจนถึงคุณใหญ่ (ชาติใหม่) อายุได้ซัก 10 ขวบก็เสียค่ะ

คุณเล็กเสียหลังคุณเพี้ยนไม่กี่ปี (เป็นคนตั้งชื่อธรณินทร์ (เหลน) ว่า "ใหญ่" ค่ะ)

พี่แอ้วขาาาาา
ขออำภัยที่ส่งแมวมากระทันหัน แต่หลาจี่เพิ่งได้อ่านเพรงกาล แล้วเกิดอารมณ์พลุ่งพล่านอยากบรรยายความรู้สึกอย่างแรง แต่ไม่รู้แอดเดรสแมวพี่เค้าง่ะ ฝากพี่แอ้วฟอร์เวิร์ดไปให้คุณพู่ไหมทีน้า
ขอโทษที่รบกวนเจ้าค่า ขอบคุณล่วงหน้าด้วย
จุ๊บ ๆ

หลาจี่


เพรงก๊าานน เพรงกาลลล กรี๊ดด จะฆ่าหนูเหรอพี่~~~

ได้มาครอบครองนานแล้วล่ะเจ้าค่ะ แต่เพิ่งได้อ่านเอง ด้วยความที่ชอบทวิภพมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ยิ่งได้เสียงลือเสียงเล่าอ้างว่าเป็นทวิภพเวอร์ชั่นม่วง ยิ่งอยากอ่านเข้าไปใหญ่ (ขอโทษนะคะ หลาจี่ไม่รู้จักเรื่อง Vega Symphonyกับ Somewhere in timeน่ะเจ้าค่ะ)

สารภาพตรง ๆ ตอนเปิดอ่านแรก ๆ หลาจี่เฉย ๆ เพราะคิดว่าไงก็รู้พลอตหมดแล้ว เดาเนื้อเรื่องได้เกือบหมด นางเอกย้อนยุคไปพบรักกับพระเอก สุดท้ายพระเอกกลับชาติมาเกิด พลอตธรรมดาทั่วไป

แต่เปิดไปได้สักพัก แหม คนแต่งบรรยายดีเนอะ บรรยายเห็นภาพดี เขียนได้ชวนติดตาม (ประมาณรู้สึกตัวอีกที ไปเกือบร้อยหน้า) และยิ่งอ่านไปเรื่อย ๆ แหม ภาษาละเมียดละไม เก็บรายละเอียดดีจัง ฉากบ้านฉากเมืองเอย อ่านดูก็รู้ว่าผู้เขียนไม่ได้แค่เขียนขึ้นมาลอย ๆ แต่ทำการบ้าน ค้นคว้าข้อมูลมา (รู้สึกตัวรอบสอง เฉียดสองร้อยหน้าแล้ว)

ยิ่งอ่านก็ยิ่งวางไม่ลง จากพลอตที่คิดว่าดาษดื่น มีขายทั่วไป กลายเป็นว่าคนเขียนใส่เอพิโซดย่อย ๆ สร้างความสมจริง สร้างมิติให้ตัวละครไว้มากมาย ต่างกับนิยายวาย หรือแม้แต่นิยายธรรมดาอื่น ๆ พวกฉากเล็ก ๆ ย่อย ๆ นี่ช่วยให้รู้จักลักษณะนิสัยของตัวละครได้มากเลยเจ้าค่ะ

ทั้งความขี้แกล้งของคุณหลวง ฮาแตกกับชุดวันอังคาร เสื้อฟ้า โจงชมพู เคียนเอวสีเหลืองจริง ๆ แต่ก่อนเค้าใส่กันขนาดนี้จริง ๆ หรือคะ หรือความเป็นคนไม่ยอมแพ้ของนภ ที่กล้าลุยตอบเด็กบาน หรือความอ่อนโยนของแม่ช้อย นึกภาพแม่นมใจดี ๆ ออกเลยค่ะ (ภาพในหัวคือคุณเมตตาแหละ) ไหนจะคุณเล็กสุดน่ารัก กับคุณเพี้ยนสุดแก่น "อย่าลืมเขียนโป๊ดสะก๊าดมาบ้าง" แต่สงสัยนิดนะคะ คุณแพรได้แต่งงาน แล้วคุณเพี้ยนล่ะคะ? ต่อจากนั้น คุณเพี้ยนเป็นไงต่อ อย่างตอนที่ธรณินทร์อธิบายให้นภฟัง เค้าก็บอกเรียกว่า "คุณทวดแพร คุณเพี้ยน" ทำไมถึงวิธีเรียกของสองคนนี้ถึงต่างกันล่ะคะ

หรือแม้แต่ซีนวาบหวามวี้ดวิ้ว ปกติหลาจี่เป็นพวกฮาร์ดคอร์ค่ะ ชอบอ่านนิยายที่ซีนหวือหวาหน่อย แอบโหดนิด ๆ นานน้านจะชอบซีนหวาน ๆ แต่ฉากในเรื่องนี้ แม้จะไม่มีอะไรมาก แต่ความละเมียดละไมได้ใจอิฉันไปเต็ม ๆ เจ้าค่ะ ฉากที่ชอบที่สุดคือฉากคุณหลวงจูบลบรอยที่คุณกลางทำไว้ (ตอนคุณกลางก็ตื่นเต้นจะแย่อยู่แล้ว น้องนบจะเสร็จคุณกลางมั้ยเนี่ย คุณกลางก็ช่างหื่นได้ใจจริง ๆ) นั่งนึกกี่รอบก็ขำ แหม น้องนบเค้าเปิดท่าจัดทางให้ขนาดนั้น คุณหลวงจะไม่จัดการหรือก็เสียเชิงชาย กรี๊ดดด แล้วคุณหลวงก็จูบจริง ๆ ด้วย ฉากนี้เล่นเอาหลาจี่เพ้อไปพักนึงเลยล่ะ จากนั้นก็วนเวียนอ่านฉากนี้ซ้ำอยู่สามรอบ ไม่ยอมอ่านต่อ

พูดพล่ามมานาน คาดว่าคงปวดหัวกับหลาจี่เต็มทนแล้ว แค่อยากจะบอกว่าชอบมาก ๆ เท่านั้นแหละค่ะ คิดจะเข็นเรื่องอื่นออกมาอีกไหมคะ อยากอ่านวังนาเคนท์อย่างแรง ฟังจากชื่อก็น่าสนแล้ว ถ้าออกมาจริง จะไปนั่งรอ ยืนรอแถวหน้าเลย

ขอบคุณที่เขียนเรื่องดี ๆ ให้อ่านกันค่ะ

หลาจี่

//////////

ขอบคุณค่ะน้องหลาจี่

ตอนแรกกะจะส่งเมล์ไป แต่ว่าเห็นหลายๆ คอมเม้นท์ที่นี่ ใหม่เลยมาเม้นท์ที่นี่ดีกว่า

เพรงกาลนี่ ซื้อมานานแล้วนะคะ แต่ว่าก็ยุ่งกับภารกิจอยู่ ใหม่กะว่า จะรอให้มีเวลามากๆ ก่อน แล้วค่อยๆ อ่าน ค่อยๆ ซาบซึ้งไปกับเนื้อเรื่อง ไปเรื่อยๆ แต่กลายเป็นว่า พอได้เปิดหนังสือแล้ว ถึงขนาดวางไม่ลงเลยทีเดียว ต้องอ่านรวด คืนเดียวจบเลยค่ะ+++ ไม่ได้หลับไม่ได้นอน

ขอเก็บคุณใหญ่และนบไว้ในซอกใจเล็กๆ ของใหม่เลยค่ะ พี่พู่ใช้ภาษาได้สวยงามมากๆ รวมทั้งการบรรยาย พรรณาที่สุดแสนจะสมจริง อ่านแล้วเหมือนหลุดไปที่เมืองกาญจน์สมัยรัชกาลที่ห้ายังไงยังงั้นเลย ทำแบบนั้นได้ยังไง เก่งจริงๆ สารภาพตามตรงว่า ใหม่แอบเปิดอ่าน จากผู้เขียนหน้าสุดท้ายก่อน พอพี่พู่บอกว่าพระเอกตายเท่านั้นแหละ ใจหายแว๊บเลย (นึกว่าพี่พู่จะใจร้ายเหมือนคุณCowlip ซะอีก) แต่อ่านแล้ว... ก็แหม ถ้าไม่ให้คุณใหญ่ตาย เดี๋ยวก็ต้องแต่งงาน ออกเรือนไปน่ะสิ แล้วเจ้านบทำไงล่า ><~

ภาพประกอบก็สุดยอดมากค่ะ ตอนที่อ่านๆ ไปแล้วนึกภาพไม่ออกนี่ เปิดดูเนี่ย คุณใหญ่วิ่งเข้ามาเลย ไม่ไหวๆ ใหม่นอนฝันถึงคุณใหญ่กับนบทั้งคืนเลย ง่า..

ตื่นมาเช้านี้ สิ่งแรกที่ทำเลยก็คือ โทรไปขอยืมเพียงดอกหญ้าจากเพื่อน ใหม่ได้ยินมันพูดนานแล้วล่ะ ว่าเป็น BL ชนิดบุกเบิกเลย คงหาซื้อไม่ได้แล้วใช่มั้ยคะ?? คืนนี้ ก็คงเอาอีกเหมือนเคย ไม่หลับไม่นอน

รักคุณใหญ่ รักนบ
รัก พู่ไหมค่ะ!!!!

อ่า...ยังมีขายอยู่นะจ๊ะ วันนี้ไปร้านพี่มดดำตรงสยาม ก็ยังมีวางอยู่ 2-3 เล่ม ลองไปดูได้จ้ะ

แล้วเพรงกาล เวอร์ชั่น original ล่ะค่ะ ทำไงใหม่ถึงจะได้อ่าน อยากอ่านมากๆๆๆ
ถ้าไม่มีขาย ขอยืมก็ได้ค่ะ (เอางั้นเลยนะ) อยากรู้ว่า หม่อมหลวงนพ จะเป็นยังไง

นะค้า~ ออดอ้อนสุดฤทธิ์~

~>_<~ กรี้ดดดดดดดด

เจอบลอกพี่พู่โดนบังเอิญ

นู๋เปนคนนึงที่ชอบเพลงกาลมากกกกกกก

เเล้วเเบบ โอ๊ะ นิยายเรื่องนี้โดนใจสุดๆๆ

ปกติเเล้วจาไม่ชอบอ่านนิยายเรทต่ำ ชอบอ่านฉากซะส่วนมาก

เเต่เพลงกาลเนี่ย เปนเรื่องเเรกที่ทำให้คิดว่า

อืม....นิยายที่ไม่มีเรท เเต่อ่านเเล้วให้ความรู้สึกดี ยังไงบอกไม่ถูก

การเเสดงออกของคุณใหญ่ที่มีต่อนบ

มันทำให้เรารู้สึกว่า นิยายเรื่องนี้ดูอบอุ่น

มันอบอวลไปด้วยความรักของคุณใหญ่(เราเว่อร์ไปป่าวเนี่ย เเต่มานเปนงั้นจิงๆๆ)

การใช้ภาษาของพี่พู่ก็ดีด้วย

เเบบไม่รู้จะพูดยังไงเเล้วเเหล่ะ ค่ะ คือบอกได้คำเดียวจิงๆๆ

ว่า PERFECT!!!!!!!!!!

อ่านจบไป 4-5 รอบแล้วค่า (ภายใน 1 วัน) น่ารักมากๆๆ ชอบ

ทั้งชื่อ ทั้งฉาก ทั้งการบรรยาย อ่านแล้วอยากกรี๊ดสลบ (อยากเขียนให้ได้แบบนี้บ้างจัง)
T-T
จะรอผลงานต่อไปนะคะ

พี่พู่ขา~~ เรื่องเพรงกาล กับวังนาเคนทร์ ตอนนี้ยังมีขายอยู่มั้ยอ่ะฮะ
ลุยเคยอ่านมาหนนึงแล้ว(จากไหนจำม่าด๊ายอ่า ) มันจิ๊ดใจมากเลยอ่ะฮะ ตอนนี้มีขายอยู่มั้ยน้อ ช่วยตอบทีน้อฮะ

ขอบคุนมากๆค่า~~

พี่คะไหนบอกว่าจะดันวังนาเคนท์ออกมาไหง